ὑπερφρόνησις
ὑπερφρόνησις, contempt
ὑπερφρόν-ησις, εως, ἡ,
- contempt, θανάτου Plu. Apophth. Lac. 2.238b, cf. Poll. 9.146.
ὑπερφρόνησις, εως (ἡ) fierté, dédain, Plut. M. 238b.
Étym. ὑπερφρονέω.
ὑπερφρόνησις, ἡ, Uebermut u. Verachtung aus Stolz, θανάτου Plut. Inst. lac. p. 251.