ὑποκατάκλισις
ὑποκατάκλισις, taking a lower place, compliance, servility
ὑποκατά-κλῐσις, εως, ἡ, metaph.,
- taking a lower place, compliance, servility, Plu. Adul. 2.58c (pl.); a humiliation, Hld. 10.25.
ὑποκατάκλισις, εως (ἡ) [λῐ] acte de condescendance, concession, Plut. M. 58d ; Hld. 10, 25.
Étym. ὑποκατακλίνω.
ὑποκατάκλισις, ἡ, das Darunterlegen, Sp.; – Nachgiebigkeit, Fügsamkeit, Schmeichelei ; Plut. discr. ad. et am. 23 ; Heliod.