ὑποκαταστάτης
ὑποκαταστάτης, substitute
ὑποκατα-στάτης [στᾰ], ου, ὁ,
- substitute, ἐπιμελητὴς ἤτοι ὑ. Ἀπολλωνίου Ἥρωνος PLips. 55.9 (iv A. D., = Arch.Pap. 3.566), cf. PFlor. 325.3 (v A. D.).