ὑποκάτω
ὑποκάτω, below, under
ὑποκάτω [ᾰ], Adv.
- below, under, c. gen., ὑ. τῆς ἐκροῆς Pl. Phd. 112d; ὑ. ἐμοῦ κατακλίνου Id. Smp. 222e; τὸ ὑ. τοῦ νοηθέντος Epicur. Ep. 1 p.18 U.; τὸ Λητῷον, ὃ ὑ. Πουρέου ἐστί SIG 826 E 34 (Delph., ii B. C.): abs., Pl. Lg. 844c, IG 12(5).872.19 (Tenos, iii B. C.); ὑ. παραγράψαι τι Hyp. Eux. 30.
- II in Logic, τὸ ὑ. γένος the subordinate genus, opp. τὸ ἐπάνω, Arist. Top. 143a21; τὰ ὑ. ib. 122a9, al.
ὑπο·κάτω [ᾰ] adv. et prép. en dessous, en bas, Plat. Leg. 844c ; fig. τὸ ὑποκάτω γένος, Arstt. Top. 6, 5, 6, etc. le genre subordonné ; avec un gén. au-dessous de, au bas de, gén. Plat. Phæd. 112d, Conv. 222e.
1. prep. met gen. onder:
2. adv. eronder, aan de onderzijde.
ὑποκάτω, adv., unten drunter ; δεῦρο ὑποκάτω ἐμοῦ κατακλίνω Plat. Symp. 222e, u. öfter ; Arist. mund. 2, plant. 4.1 ; Pol. 3.55.2.
ὑποκάτω
- below, under, c. gen., Plat.