ὑποκατώρυχος
ὑποκατώρυχος, sunk beneath the earth
ὑποκατώρῠχος, ον,
- sunk beneath the earth, Thphr. CP 5.9.11 (v.l. ἀποκατώρυγες).
ὑποκατώρυχος, ος, ον [ρῠ] enfoui sous le sol, Th. C.P. 5, 9, 11.
Étym. ὑποκατορύσσω.
ὑποκατώρυχος, vergraben, in der Erde versteckt, Theophr.