ὑπόπους
ὑπόπους, furnished with feet
ὑπόπους, ὁ, ἡ, neut. -πουν, gen. -ποδος,
- furnished with feet, ζῷον Arist. Metaph. 1038a11, cf. IA 708a21; τὰ ὑπόποδα (sc. ζῷα) Id. HA 511a32, al., cf. Gal. 10.21.
ὑπό·πους, ους, ουν, gén. ὑπόποδος, supporté par un pied ou par des pieds, qui a un pied ou des pieds, Arstt. Metaph. 6, 12, 10, etc. ; τὰ ὑπόποδα (s. e. ζῷα) Arstt. H.A. 3, 1, 31, etc. les animaux pourvus de pieds.
Étym. ὑ. πούς.
ὑπόπους, πουν, gen. ποδος, Füße unter sich habend, mit Füßen versehen, Ggstz ἄπους, Arist. part.anim. 1.2 ; τὸ ὑπόποδα H.A. 3.1.