ὑπόπτης
ὑπόπτης, suspicious, jealous
ὑπόπτ-ης, ου, ὁ, (ὑφοράω, fut. ὑπόψομαι)
- suspicious, jealous, ἄνδρʼ ὑπόπταν (Dor.) S. Ph. 136 (lyr.); ἔς τινα Th. 6.60; οὐδενός Arist. HA 629b10.
- 2 of a horse, shy, X. Eq. 3.9, Sch. Th. l.c.
ὑπόπτης, ου, adj. m. soupçonneux, défiant, Soph. Ph. 135 ; εἴς τινα, Thc. 6, 60, à l’égard de qqn ; en parl. d’un cheval, ombrageux, Xén. Eq. 3, 9.
Étym. cf. ὕποπτος.
ὑπόπτης, ὁ, argwöhnisch, Verdacht hegend ; Soph. Phil. 136 ; εἴς τινα, Thuc. 6.60. – Vom Pferde, scheu, Xen. de re Eq. 3.9 ; vgl. Schol. Thuc. 6.60.
ὑπόπτης, ου, ὁ,
ὑπόψομαι
- suspicious, jealous, Soph., Thuc.: of a horse, shy, Xen.