ὑπόπτερος

ὑπόπτερος, ον,

• winged, ὄφιες Hdt. 3.107; πέλειαι S. Ph. 288; νῶτα, δέμας, E. Hec. 1264, Hel. 618; τίς ἦν ὁ γράψας πρῶτος . . Ἔρωθʼ ὑπόπτερον; Eub. 41.2, cf. Pl. Alc. 1.135e; also of a ship, whose sails are wings, Pi. O. 9.24, cf. Mimn. 12.7, Pherecyd.Syr. 2; also σύμφυτος δύναμις ὑποπτέρον ζεύγους τε καὶ ἡνιόχου Pl. Phdr. 246a; ὄχημα Lib. Ep. 1457.1.
• • • 2 metaph., ὑ. ἀνορέαι soaring spirits, Pi. P. 8.91; ἴτω ὑπόπτερον (sc. τὸ νεῖκος) let it pass swift as flight, E. Hel. 1236; ὑ. φροντίσιν light-minded, A. Ch. 603 (lyr.); δόμον . . κλῇσον ὑπόπτερος fly and shut it, Ion Trag. 14 (lyr.): prov., ὑ. δʼ ὁ πλοῦτος wealth has wings, E. Fr. 420.4.

ὑπόπτερος, befiedert ; πέλειαι Soph. Phil. 288 ; Eur. Herc.Fur. 71 ; Ar. Av. 286, 787 ; dah. flügelschnell, Her. 3.107, 109 ; Plat. u. A.; – Pind. vom Schiffe, Ol. 9.24 ; auch ἀνορέαι, P. 8.91 ; – ὅστις οὐχ ὑπόπτερος φροντίσιν δαείς Aesch. Ch. 594, leichtsinnig ; – ἴτω ὑπόπτερον τὸ νεῖκος Eur. Hel. 1252.

ὑπόπτερος, -ον

• 1winged met., ναὸς ὑποπτέρου (of the banks of oars.) O. 9.24 ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν ἁβρότατος ἔπι μεγάλας ἐξ ἐλπίδος πέταται ὑποπτέροις ἀνορέαις on the wings of his manly exploits P. 8.91

ὑπόπτερος ὑπό-πτερος, ον, πτερόν

• • • 1winged, Hdt., Soph., etc.; of a ship, Pind.
    • 2metaph. swift-flying, soaring, Pind.; ὑπ. φροντίς flighty, giddy thought, Aesch.