ὠκύποινος
ὠκύποινος, quickly-avenged
ὠκῠ-ποινος, ον,
- quickly avenged, παρβασία A. Th. 743 (lyr.).
ὠκύ·ποινος, ος, ον [ῠ] qui châtie promptement, qui amène un prompt châtiment, Eschl. Sept. 743.
Étym. ὠ. ποινή.
ὠκύποινος, schnell rächend, strafend, und pass., schnell bestraft, παραιβασία Aesch. Spt. 725.
ὠκύποινος
ὠκύ-ποινος, ον,
ποινή
- quickly-avenged, Aesch.