ὠμοβόεος
ὠμο·βόεος, η, ον, c. ὠμοβόειος, Hdt. 3, 9 ; subst. ἡ ὠμοβοέη (s. e. δορά) Hdt. 3, 9 ; 4, 65, peau de bœuf non tannée.
Étym. cf. ὠμοβόειος.
ὠμοβόεος, von rohem, ungegerbtem Rindsfell ; – ἡ ὠμοβοέη, sc. δορά, die rohe, ungegerbte Rindshaut, Her. 5.9, 4.65, 7.91 ; – aber τὸ ὠμοβόεον, sc. κρέας, rohes Rindfleisch, Lucill. 73, s. ὠμοβόειος.