ὠτικός
ὠτικός, of or for the ear
ὠτικός, ή, όν, (οὖς)
- of or for the ear, ἰατρός Gal. Thras. 24; φλεγμοναί Dsc. 1.26.
ὠτικός, ή, όν, qui concerne les oreilles : κλυστῆρες ὠτικοί, P. Eg. 6, 59 ; Gal. κ. τόπ. 3, injections dans l’oreille.
Étym. οὖς.
ὠτικός, vom Ohre, zum Ohre gehörig, κλυστῆρες ὠτικοί, Ohrenspritzen, Paul.Aeg.