ῥηκτός
ῥηκτός, that can be broken
ῥηκ-τός, ή, όν,
- that can be broken or rent, penetrable, [ἀνὴρ] . ., χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισι τε χερμαδίοισιν Il. 13.323.
ῥηκτός, ή, όν, qui peut être rompu, brisé, déchiré, Il. 13, 323.
Étym. vb. de ῥήγνυμι.
ῥηκτός, zerrissen, zerbrochen, zerspaltet, zerplatzt, zu zerreißen ; χαλκῷ ῥηκτός, d.i. verwundbar, Il. 13.323.
ῥηκτός
[ῥηκ-, ῥήγνυμι.]
That may be rent or torn : ἀνδρί, ὃς χαλκῷ ῥηκτὸς [εἴη] Il. 13.323.
ῥηκτός (ϝρήγνῡμι): breakable, penetrable, vulnerable, Il. 13.323†.
ῥηκτός, ή, όν
ῥήγνυμι
- that can be broken or rent, penetrable, Il.