ῥήδην

ῥήδην, Adv. only in A.D. Adv. 198.15, EM 363.42, as part of the compd. διαρρήδην. ῥήδιος,

• v. ῥᾴδιος. ῥηδίων· καρούχων, ῥαιδίων, Hsch. ῥηθῆναι, ῥηθήσομαι, v. ἐρῶ. ῥηΐδιος, v. ῥᾴδιος. ῥηΐζω, v. ῥαΐζω. ῥήϊστος, ῥηΐτατος, ῥηΐτερος, v. ῥᾴδιος.