Μενέλαος
Μενέλαος, Menelaos
Could not find Μενέλαε in Logeion dictionaries.
Μενέλαε Proper-name noun: masculine vocative singular of Μενέλαος
- Abiding-men, Hom., etc.:—Att. Μενέλεως, gen. εω, Trag. use either form, as the metre requires:—Dor. dat. Μενέλᾳ Pi. N. 7.28; acc. Μενέλαν E. Rh. 257 (lyr.); gen. Μενέλα Id. Tr. 1100 (lyr.).
- (ἀγαθός, ἀγακλεής, ἀμύμων, ἄναξ, ἀντίθεος, ἀρήϊος, ἀρηΐφιλος, βοὴν ἀγαθός, διοτρεθής, δουρικλειτός, ἴφθιμος, κοσμήτωρ λαῶν, κυδάλιμος, ξανθός, ὄρχαμος λαῶν).
- Patronymic Ἀτρεΐδης.
- King of Lacedaemon.
- Son of Atreus, brother of Agamemnon, husband of Helen and father by her of Hermione-1; father also of Megapenthes.
- His followers enumerated Il. 2.581;
- had often entertained Idomeneus Il. 3.232;
- fights Paris Il. 3.340,
- Paris withdrawn by Aphrodite 380;
- Menelaus wounded by Pandarus Il. 4.127,
- tended by Machaon 210;
- takes and spares Adrestus-3 Il. 6.37, but Agamemnon slays him 63;
- ready to accept Hector’s challenge Il. 7.94, but is dissuaded 104;
- cannot sleep and joins Agamemnon in rousing the chiefs Il. 10.25;
- with Aias-1 comes to the rescue of Odysseus Il. 11.465;
- wounds Helenus-1 Il. 13.581,
- kills Peisandrus-2 601;
- bestrides the corpse of Patroclus Il. 17.1,
- kills Euphorbus 45,
- retires before Hector 108,
- returns with Aias-1 124,
- Hector retires before them 129,
- he shouts for help 248,
- Athene in the guise of Phoenix-1 urges him on 556,
- he kills Podes 575,
- dispatches Antilochus to Achilles 685,
- the corpse is at last rescued Il. 18.231;
- takes part in the chariot-race Il. 23.293,
- Antilochus gains the advantage of him 417,
- he comes in third 514,
- accuses A. of foul driving 566,
- A. pacifies him 586;
- etc. : after the taking of Troy advised, opposing Agamemnon, a return home at once Od. 3.141,
- sailed accordingly 157;
- the death of his steersman off Sounium Od. 3.278;
- receives Telemachus hospitably at Sparta Od. 4.1,
- tells him his adventures 333;
- speeds him home with gifts Od. 15.68;
- etc.
- pr. n. withstanding-men, Hom.: Attic Μενέλεως, gen. εω, Trag.; Doric dat. Μενέλᾳ, Pind., acc. Μενέλαν Eur.
-
…πρὸς μῦθον ἔειπε · Τηλέμαχʼ, αἶψʼ ὄτρυνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα γυναῖκας, ὥς τοι δῶρʼ ἀποπέμψω, ἅ τοι Μενέλαος ἔδωκε. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα · Πείραιʼ, οὐ γάρ τʼ ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα…
Homer, Odyssey
-
…ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε, μάχη δʼ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη · καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον · σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι ζωὸν ἔτʼ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δʼ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον…
Homer, Iliad
-
…βασιλῆες Ἀχαιῶν, αὐτός τʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν · ἀφραίνεις Μενέλαε διοτρεφές, οὐδέ τί σε χρὴ ταύτης ἀφροσύνης · ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ, μηδʼ ἔθελʼ ἐξ ἔριδος σεῦ…
Homer, Iliad
-
…ἀλεγεινοὶ ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ. τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς. ὣς εἰπὼν ὃ…
Homer, Iliad
-
…ἔθηκεν Ἀλκάνδρη, Πολύβοιο δάμαρ, ὃς ἔναιʼ ἐνὶ Θήβῃς Αἰγυπτίῃς, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται · ὃς Μενελάῳ δῶκε δύʼ ἀργυρέας ἀσαμίνθους, δοιοὺς δὲ τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα. χωρὶς δʼ αὖθʼ Ἑλένῃ ἄλοχος πόρε…
Homer, Odyssey
-
…ἢ πολέμου · Τρῶες δὲ μάχης ἀκόρητοι ἔασιν. ὣς εἰπὼν τὰ μὲν ἔντεʼ ἀπὸ χροὸς αἱματόεντα συλήσας ἑτάροισι δίδου Μενέλαος ἀμύμων, αὐτὸς δʼ αὖτʼ ἐξ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη. ἔνθά οἱ υἱὸς ἐπᾶλτο Πυλαιμένεος βασιλῆος Ἁρπαλίων, ὅ…
Homer, Iliad
-
…ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας · πάντα κατʼ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε · ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλʼ ὦκα νεκρὸν ἀείραντες φέρετʼ ἐκ πόνου · αὐτὰρ ὄπισθε νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν…
Homer, Iliad
-
…ὁ μὲν οἴχεται, οὐδέ οἱ ἄλλοι εἴσʼ οἵ κεν κατὰ δῆμον ἀλάλκοιεν κακότητα. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος · ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ φίλου ἀνέρος υἱὸς ἐμὸν δῶ ἵκεθʼ, ὃς εἵνεκʼ ἐμεῖο πολέας ἐμόγησεν ἀέθλους…
Homer, Odyssey
-
…τοῖο δὲ θυμὸς ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση ληΐου ἀλδήσκοντος, ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι · ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς χωόμενος…
Homer, Iliad
-
…πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι ζωὸς ἐών · νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τʼ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καὶ ὑψόθʼ…
Homer, Iliad