Σηλυβριανός
Σηλυβριανός ou mieux Σηλυμβριανός, οῦ, adj. m. de Sèlybria ou Sèlymbria, Xén. Hell. 1, 1, 21 ; Arstt. Œc. 2 ; Plut. Alc. 30 (Σηλυβρ.); Plat. Prot. 316e ; Dém. 18, 77, 78 Baiter-Sauppe, etc. (Σηλυμβρ.) ||
➳ Dans les inscr. att. Σηλυμβριανοί, CIA. 4, 61, a (409 av. J.-C.) etc. ; v. Meisterh. p. 65, 5.
Étym. Σηλυβρία.