βρεφώδης
βρεφώδης, childish
βρεφ-ώδης, ες,
- childish, Ph. 1.394, Diog.Oen. 9, Procl. Par. Ptol. 284.
1 infantil, propio de un niño
λόγος
ἐκ δὲ] γῆς φύντες βρεφ[ώδεις
• neutr. subst. τὸ β. lo infantil, infantilismo
(ἀπιδὼν), ἀλλ' εἰς τὸ τῆς διανοίας ἀλόγιστον καὶ πρὸς ἀλήθειαν βρεφῶδες
2 adv. -ῶς de manera infantil
ἵνα ἐμφατικώτερον εἴπω β.
βρεφώδης, ης, ες, de petit enfant, Phil. 1, 394 ; Nyss. 3, 632 ; Clém. Procl. etc.
Étym. βρέφος, -ωδης.
βρεφώδης, ες, kindlich, kindisch, Philo.