βρεφικός
βρεφικός, infantile
βρεφικός, ή, όν,
- infantile, Ph. 2.84, Eust. 767.16.
1 infantil, de niño
τοὺς ὅρους τῆς βρεφικῆς ἡλικίας ὑπερβαίνων
βοὴν ... βρεφικήν
β. βραχυστομία
β. ἀναστροφή
2 adv. -ῶς de manera infantil Gr.Nyss.Eun.2.82, Eust.565.1.
βρεφικός, ή, όν, de l’enfance, enfantin, Phil. 2, 84 ; Nyss. 2, 1185 b Migne.
Étym. βρέφος.
βρεφικός, kindlich, kindisch, Sp.