Logeion | δακρυόεις

δακρυό-εις, εσσα, εν, neut. -όειν A.R. 4.1291:

- - 1 of persons, tearful, Il. 21.506, etc.; γόος Od. 24.323; δακρυόεν γελάσασα smiling through tears, Il. 6.484.
  - 2 of things, causing tears, πόλεμος, ἄλγεα, θάνατος, 5.737, Hes. Th. 227, etc.

1 de pers. lloroso, lleno de lágrimas πάϊς Il.22.499, κούρη Il.16.10, cf. 18.66, 21.506, E.Ph.323, Theoc.13.54, τὸν δὲ προσέφα Μελέαγρος δ. B.5.94, cf. A.R.4.1277, Γοργώ AP 7.647 (Simon. o Simm.)

• neutr. sg. adv. entre lágrimas, con lágrimas δακρυόεν γελάσασα sonriendo entre lágrimas, Il.6.484, cf. Orph.A.447, χεροῖν σφέας ἀμφιβαλόντες δακρυόειν ἀγάπαζον abrazándose demostraban su afecto entre lágrimas A.R.l.c., cf. E.IA 791

• fig. ὁ δ. ... πέτρος ref. a Níobe, Call.Ap.22, cf. Nonn.D.14.273, ψυχή Nonn.D.16.303.

2 de abstr. lacrimoso, flébil γόος Od.24.323, λόγος E.Hel.336, πότμος AP 7.44, ὀαρισμός Q.S.7.316

• lacrimoso, que hace llorar πόλεμος Il.5.737, Hes.Fr.25.9, Ibyc.1(a).7, IG 1³.1399.4 (VI a.C.), Q.S.9.329, μάχη Il.13.765, ἄλγεα Hes.Th.227, θάνατος IG 1³.1215.2, μνμα IG 1³.1357.1 (ambas VI a.C.), σῆμα GVI 633.1 (Renea II a.C.), Ἀίδας CEG 148.2 (Selinunte V a.C.), IG 2².12516.5 (II d.C.), πένθεα Q.S.5.473; v. tb. ζακρυόεις.

δακρυόεις, εσσα, εν [ᾰ̄ῠ]

1 pass. plein de larmes, Il. 21, 506, etc. ; γόος δ. Od. 24, 323, gémissement mêlé de larmes ; δακρυόεν γελάσασα, Il. 6, 484, ayant souri sous les larmes ||

2 act. qui fait pleurer, au sens phys. (poussière, etc.) Anth. App. 9, 35 ; 260 ; au sens mor. (guerre, combat, douleur, etc.) Il. 5, 737 ; 8, 388 ; Hés. Th. 227 ; etc.

Étym. δάκρυον.

δακρυόεις -εσσα -εν [δάκρυ]
1. vol tranen; als acc. v.h. inw. obj.: δακρυόεν γελάσασα lachend tussen haar tranen door Od. 4.801.
2. tranen brengend: ἐς πόλεμον ... δακρυόεντα de tranen brengende oorlog in Il. 5.737.

δακρυόεις, εσσα, εν, tränenreich :
a) weinend, Tränen vergießend, von Menschen : δακρυόεις πάις Il. 22.499 ; δακρυόεσσα κούρη Il. 16.10 ; δακρυόεντες ἑταῖροι Od. 10.415 ; δακρυόεσσαι Νηρηΐδες Il. 18.66. – Od. 4.801 γόοιο δακρυόεντος ; Il. 6.484 δακρυόεν γελάσασα, durch Tränen lächelnd. – Auch Folgende, z.B. Eur. Phoen. 323.
b) Tränen verursachend, Weinen erregend : πόλεμον δακρυόεντα Il. 5.737 ; μάχης δακρυοέσσης Il. 13.765 ; ἰῶκα δακρυόεσσαν Il. 11.601. – Folgende : ἄλγεα Hes. Th. 227 ; πεύκη Ἰλίῳ δ., die Ilios Tränen brachte, Eur. Hel. 234 ; κόνις, δόμος, Anth. (APP 9.35, 260).

δακρυόεις

-εντος.

Fem. -εσσα.

[δάκρυον.]

- 1
  Shedding tears, weeping Il. 6.455, Il. 16.10, Il. 18.66, Il. 21.493, 496, 506, Il. 22.499: Od. 10.415.
  
  In neut. δακρυόεν as adv.: γελάσας (smiling through her tears) Il. 6.484.
- 2
  Accompanied by tears: γόοιο Od. 4.801, Od. 17.8, Od. 24.323.
- 3
  Causing tears, bringing misery: πόλεμον Il. 5.737 = Il. 8.388, Il. 17.512. Cf. Il. 11.601, Il. 13.765, Il. 16.436.

δακρυόεις , εσσα, εν: weeping, tearful; δακρυόεν γελάσᾱσα, ‘through her tears,’ Il. 6.484; applied to πόλεμος, μάχη, Il. 5.737.

δακρυόεις δάκρυον

- - 1of persons, tearful, much-weeping, Hom.; δακρυόεν γελάσαι, as adv., to smile through tears, Il.
  - 2of things, tearful, causing tears, πόλεμος, μάχη Il.

Menu

Word wheel

δακρυόεις

Saved

Recent