δειλόομαι
δειλόομαι, to be afraid
Could not find δειλούμενον in Logeion dictionaries.
δειλούμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter accusative singular of δειλόομαι
δειλόομαι, Pass.,
- to be afraid, read by Nicanor in S. Ichn. 150, cf. LXX 1 Ma. 16.6, D.S. 20.78.
1 intr. acobardarse, asustarse
οὐκ εἰς φυγὴν κλίνοντος, οὐ δειλ[ο]υμένου
τότε δειλωθείς ... παρεχώρησε τοῖς πολεμίοις τῆς τυραννίδος
ἐκπεσεῖν τῆς προσευχῆς δειλωθέντα
2 tr. tener miedo de
τὸ ὅρμημα αὐτῶν μὴ δειλωθῆτε
καὶ εἶδεν τὸν λαὸν δειλούμενον διαπερᾶσαι τὸν χειμάρρουν
δειλόομαι, furchtsam werden, zagen, LXX.