δειλόψυχος
δειλόψυχος, fainthearted
δειλόψῡχος, ον,
- fainthearted, LXX 4 Ma. 8.16.
pusilánime, de poco ánimo
τινες
ἡ γυνή
δειλό·ψυχος, ος, ον [ῡ] timoré, pusillanime, Jos. Macc. 8, 16.
Étym. δ. ψυχή.
δειλόψυχος, [ῡ], von furchtsamer Seele, Jos.