δειλιάω
δειλιάω, to be afraid
- to be afraid, LXX De. 1.28, al., D.S. 20.78, Paul.Aeg. 3.76. (Later Gr. for ἀποδειλ-.)
I intr.
1 tener miedo, asustarse
πᾶσα ψυχὴ ἀνθρώπου δειλιάσει
ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω
τὴν μὲν δειλιῶσαν παρορμᾶν
animar a la que tiene miedoφοβέομαι
ἀπὸ τίνος δειλιάσω;
¿ante quién tendré miedo?ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν
πρὸς τὸν χωρισμὸν τῆς ζωῆς
2 fig. tener inquietud por algo, dolerse c. giro prep.
καὶ τίς δειλιάσει ἐπὶ σοί;
¿quién se dolerá por tí (Jerusalén)?
II tr. temer
μὴ δειλιᾶν τὴν ... ἔφοδον
no temer el ataqueσου ... τὴν ὠμότητα
δειλιῶμεν αὐτῷ συμβαλεῖν
οὐ δειλιάσω σοι τὴν ἀλήθειαν εἰπεῖν
Strong 1168
†
= the more freq. ἀποδ-, to be cowardly, timid, fearful: Jo 14:27.†
- to be afraid.