δήλημα
δήλημα, a mischief, bane
Could not find δηλήματα in Logeion dictionaries.
δηλήματα Noun: neuter nominative plural, Noun: neuter vocative plural, Noun: neuter accusative plural of δήλημα
δήλ-ημα, ατος, τό,
- mischief, bane, ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν Od. 12.286; ὁδοιπόρων A. Fr. 123; βροτοῖσιν h.Ap. 364, cf. S. OT 1495; τύχης δηλήμασι IPE 2.197 (Pantica-paeum).
perdición, perjuicio, causa de ruina c. gen. obj.
ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν
ὁδοιπόρων ... δράκων
βροτοῖσιν
τύχης δηλήματα
ζοφερῆς δηλήματα νυκτός
δήλημα, ατος (τὸ) cause de ruine : τινος, pour qqn, Eschl. fr. 121, ou pour qqe ch. (pour des navires, en parl. des vents) Od. 12, 286 ; τινι, Hh. Ap. 364, pour qqn.
Étym. δηλέομαι.
δήλημα, τό, das Verderben ; von δηλέομαι, wohl nur im aktivischen Sinne gebräuchlich, = der Verderber ; Hom. einmal, Od. 12.286 ἐκ νυκτῶν (var. lect. νυκτὸς) δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν, γίγνονται ; vgl. Anth. Pal. 14.72 Τ, τάν, λύσας ἀκτῖσι ζοφερῆς δηλήματα νυκτός ; Soph. O.R. 1495 ὀνείδη, ἃ τοῖς ἐμοῖς γονεῦσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα. Der singular. bei Aeschyl. fragm. Leon. ap. Steph. Byz. s. v., Χώρα (Dindorf frgm. no 114) Ὁδοιπόρων δήλημα, χωρίτης δράκων ; Homer. hymn. Ap. 364 οὐδὲ σύγε ζώουσα κακὸν δήλημα βροτοῖσιν ἔσσεαι.
δήλημα
-ατος, τό
[δηλέομαι.]
Something that brings harm, a bane: δηλήματα νηῶν Od. 12.286.
δήλημα : destruction; of winds, δηλήματα νηῶν, ‘destroyers,’ Od. 12.286.
δήλημα
from δηλέομαι
- a mischief, bane, Od., Soph.