δυσαντίλεκτος
δυσαντίλεκτος, hard to gainsay
Could not find δυσαντίλεκτον in Logeion dictionaries.
δυσαντίλεκτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσαντίλεκτος
δῠσαντί-λεκτος, ον,
- hard to gainsay, D.H. 5.18: metaph., ἐπιθυμία J. AJ 18.9.5.
difícil de contradecir
τεκμήριον
ἐπιθυμία
δυσ·αντίλεκτος, ος, ον [ῠῐ]
1 difficile à contredire, DH. 5, 18 ; 7, 70 ||
2 difficile à contrarier, à qui ou à quoi l’on résiste difficilement, Jos. A.J. 18, 9, 5.
Étym. δ. ἀντιλέγω.
δυσαντίλεκτος, schwer zu widerlegen ; τεκμήριον, μαρτυρία, Dion.Hal. 5.18, 7.70 ; ἐπιθυμία, schwer zu widerstehen, Jos.