εὐεπίθετος
εὐεπίθετος, easy to set upon
Could not find εὐεπίθετον in Logeion dictionaries.
εὐεπίθετον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐεπίθετος
εὐεπί-θετος, ον,
- easy to set upon or attack, τινι Th. 6.34, D.C. 50.32 (Comp.); τόποι Plb. 4.19.12; εὐεπίθετον ἦν . . τοῖς πολεμίοις was easy for them to make an attack, X. An. 3.4.20 (but εὐ. τοῖς ἐχθροῖς exposed to assault by . ., Antip.Stoic. 3.255); εὐ. ὁ μεθύων Arist. Pol. 1314b34; εὐ. τοῖς . . ἀμφισβητητικοῖς Pl. Plt. 306a. Adv. εὐεπιθέτως, ἔχειν to be exposed, Aen.Tact. 23.4.
εὐ·επίθετος, ος, ον :
1 facile à envahir, à attaquer, Thc. 6, 32 ; Xén. An. 3, 4, 20 ||
2 p. suite, exposé à, πρός et l’acc. Plat. Pol. 306a ; abs. Arstt. Pol. 5, 11, 24 ||
Cp. -ώτερος, DC. 50, 32.
εὐεπίθετος, leicht anzugreifen, εὐεπίθετον ἦν ἐνταῦθα τοῖς πολεμίοις Xen. An. 3.4.20, wie εὐεπίθετος ἡμῖν εἴη, für uns leicht anzugreifen, Thuc. 6.34 ; μάλʼ εὐεπ. πρὸς τὰς τῶν πολλῶν δόξας Plat. Polit. 306a ; Sp., wie τόποι Pol. 4.19.12 ; auch adv.
εὐεπίθετος
εὐ-επίθετος, ον
- easy to set upon or attack, Thuc.; εὐεπίθετον τοῖς πολεμίοις easy for them to make an attack, Xen.