εὐεπίστρεπτος
εὐεπίστρεπτος, easily turned
εὐεπί-στρεπτος, ον,
- easily turned, ἐπὶ τὸ χεῖρον App. Pun. 50.
εὐ·επίστρεπτος, ος, ον, qu’on tourne facilement, ἐπί et l’acc. App. Lib. 50.
Étym. εὖ, ἐπιστρέφω.
εὐεπίστρεπτος, leicht umzukehren, hinzulenken, ἐπί τι, App. Pun. 8.50.