εὐεπίφορος
εὐεπίφορος, inclined, prone
εὐεπί-φορος, ον,
- inclined, prone, πρός τι Corn. ND 35; εἴς τι Sch. Ar. Pl. 990: Comp., Phld. Lib. p.43 O.; esp. of authors who are fond of particular phrases, freq. in Gramm., ἐπί . . Sch. S. Aj. 693: c. inf., Sch. E. Ph. 4. Adv. -ρως v.l. in Sch. Pi. P. 4.207; εὐ. ἔχειν πρός τι Str. 1.2.20.
- II leading easily, ὁδὸς ἐπί τινα D.H. 10.46.
εὐ·επίφορος, ος, ον, porté à, enclin à, εἰς, πρός, ἐπί et l’acc. Clém. 551.
Étym. εὖ, ἐπιφέρω.
εὐεπίφορος, leicht wohin getragen, geneigt wozu, εἴς τι, Schol. Ar. Plut. 990 ; auch ἐπί τι u. πρός τι, Sp.
• Adv., εὐεπιφόρως ἔχει πρὸς τὴν θάλασσαν, er kommt gern darauf zu sprechen, Strab. I p. 28.
• Adv., εὐεπιφόρως ἔχει πρὸς τὴν θάλασσαν, er kommt gern darauf zu sprechen, Strab. I p. 28.