εὐεπίθετος

εὐεπί-θετος, ον,

• easy to set upon or attack, τινι Th. 6.34, D.C. 50.32 (Comp.); τόποι Plb. 4.19.12; εὐεπίθετον ἦν . . τοῖς πολεμίοις was easy for them to make an attack, X. An. 3.4.20 (but εὐ. τοῖς ἐχθροῖς exposed to assault by . ., Antip.Stoic. 3.255); εὐ. ὁ μεθύων Arist. Pol. 1314b34; εὐ. τοῖς . . ἀμφισβητητικοῖς Pl. Plt. 306a. Adv. εὐεπιθέτως, ἔχειν to be exposed, Aen.Tact. 23.4.

εὐεπίθετος, leicht anzugreifen, εὐεπίθετον ἦν ἐνταῦθα τοῖς πολεμίοις Xen. An. 3.4.20, wie εὐεπίθετος ἡμῖν εἴη, für uns leicht anzugreifen, Thuc. 6.34 ; μάλʼ εὐεπ. πρὸς τὰς τῶν πολλῶν δόξας Plat. Polit. 306a ; Sp., wie τόποι Pol. 4.19.12 ; auch adv.

εὐεπίθετος εὐ-επίθετος, ον

• easy to set upon or attack, Thuc.; εὐεπίθετον τοῖς πολεμίοις easy for them to make an attack, Xen.