εὐεπίτευκτος
εὐεπίτευκτος, easily hitting the mark, successful
εὐεπί-τευκτος, ον,
- easily hitting the mark, successful, περί, πρός, εἴς τι, Vett.Val. 39.20, 40.36, 45.10; ἐν μάχαις Malch. p.391 D.; opportune, βοήθημα Sever. Clyst. p.34 D.
εὐ·επίτευκτος, ος, ον, opportun, qui arrive heureusement, Anon. (Suid. vo βασιλίσκος).
Étym. εὖ, ἐπιτυγχάνω.
εὐεπίτευκτος, glücklich treffend, Sp.