εὔχρηστος
εὔχρηστος, easy to make use of, useful, serviceable
Could not find εὔχρηστʼ in Logeion dictionaries.
εὔχρηστʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine vocative singular, feminine vocative singular of εὔχρηστος
εὔχρηστ-ος, ον, also -η, ον Orph. Fr. 272: (χράομαι):—
- useful, serviceable, ἔν τινι Hp. Fract. 16 (Sup.); πρός τι Pl. Lg. 777b, X. Mem. 3.8.5, etc.; εἴς τι D.S. 5.40 (Sup.); of persons, c. dat., PPetr. 3 p.153 (iii B.C.); τῷ δήμῳ Inscr.Prien. 102.5 (ii/i B.C.); σκεῦος εὔ. τῷ δεσπότῃ 2 Ep.Ti. 2.21; εὔχρησται ἡμέραι, in astrology, Orph. Fr. 272. Adv. -τως Chrysipp.Stoic. 2.334; εὐ. ἔχειν πρός τι Plb. 3.73.5, Ael. Tact. 3.2.
- II easy to execute, διίππευσις ib. 18.4.
εὔ·χρηστος, ος, ον, d’un bon usage, d’un usage facile ou commode : πρός τι, Xén. Mem. 3, 8, 5 ; Plat. Leg. 777b ; εἴς τι, DS. 5, 40, pour qqe ch. ||
Cp. -ότερος, Xén. Cyr. 5, 3, 39.
Sup. -ότατος, Xén. Mem. 4, 1, 3 ; Arstt. Pol. 7, 17.
Étym. εὖ, χράομαι.
εὔχρηστος, leicht zu gebrauchen, brauchbar, nützlich, Plat. Legg. VI.777b ; πρός τι, Xen. Mem. 3.8.5 ; οὕτω πορευόμενοι εὐχρηστότεροι γίγνονται Cyr. 5.3.39 ; Mem. 4.1.3 ; Sp., εἴς τι DS. 5.40.
• Adv., εὐχρήστως ἔχειν πρός τι, = εὐχρηστέω, Pol. 3.73.5.
• Adv., εὐχρήστως ἔχειν πρός τι, = εὐχρηστέω, Pol. 3.73.5.
Strong 2173
useful, serviceable: c. dat. pers., II Ti 2:21; id. seq. εἰς, c. dat. rei, II Ti 4:11; opp. to ἄχρηστος, Phm 11.†
εὔχρηστος
εὔ-χρηστος, ον
χράομαι
- easy to make use of, useful, serviceable, Xen., etc.