εὐχρηστέω
εὐχρηστέω, to be serviceable
εὐχρηστ-έω,
- to be serviceable, τινι for a thing, Plb. 12.18.3; εἴς τι Dsc. 1.7; ἐπί τινι Ruf. ap. Orib. 8.39.5, etc.; τινι to a person, SIG 618.13 (Heraclea ad Latm., ii B.C.): abs., Chrysipp.Stoic. 3.184, Diog.Bab. ib. 3.233 [87], Michel 163.22 (Delos).
- 2 lend, advance, UPZ 123.26, Inscr.Prien. 108.109 (ii B.C.).
- II Pass., εὐχρηστεῖσθαι διά τινα to receive assistance through his means, D.S. 5.12; ὑπό τινος Plu. Apophth.reg. 2.185e.
- 2 to be in common use, of words, Eust. 964.21, etc.
εὐχρηστέω-ῶ :
1 être d’un bon usage, Chrysipp. (DL. 7, 129); Pol. 12, 18, 3 ; εἴς τι, Diosc. 1, 6, en vue de qqe ch. ||
2 au pass. être bien traité ; ὑπό τινος, Plut. M. 185d ; Ath. 274e, par qqn ; διά τινα, DS. 5, 12, par l’entremise ou avec l’assistance de qqn.
Étym. εὔχρηστος.
εὐχρηστέω, brauchbar, dienlich sein, wozu dienen ; τινί, Pol. 12.18.3 ; εἴς τι, Diosc.; absolut, Chrysipp. DL. 7.129 u. a.Sp.
Pass. εὐχρηστεῖσθαι ὑπό τινος, Vorteil von Einem haben, Wohltaten von ihm empfangen, Plut. Reg. apopth. Themist. p. 115 ; Ath. VI.274e ; κατὰ πολλὰ διὰ τοὺς ἐμπόρους DS. 5.12. Vgl. Lobeck Phryn. 402.
Pass. εὐχρηστεῖσθαι ὑπό τινος, Vorteil von Einem haben, Wohltaten von ihm empfangen, Plut. Reg. apopth. Themist. p. 115 ; Ath. VI.274e ; κατὰ πολλὰ διὰ τοὺς ἐμπόρους DS. 5.12. Vgl. Lobeck Phryn. 402.