εὔχορδος
εὔχορδος, well-strung
εὔχορδος, ον,
- well-strung, λύρα Pi. N. 10.21.
εὔ·χορδος, ος, ον, aux cordes sonores, harmonieuses, Pd. N. 10, 21.
Étym. εὖ, χορδή.
εὔχορδος, λύρα, wohlbesaitet, Pind. N. 10.21.
εὔχορδος, -ον
- 1well strung, melodious ἀλλʼ ὅμως εὔχορδον ἔγειρε λύραν N. 10.21
εὔχορδος
εὔ-χορδος, ον
χορδή
- well-strung, Pind.