εὔχρηστος
εὔχρηστος, easy to make use of, useful, serviceable
Could not find εὔχρηστον in Logeion dictionaries.
εὔχρηστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὔχρηστος
εὔχρηστ-ος, ον, also -η, ον Orph. Fr. 272: (χράομαι):—
- useful, serviceable, ἔν τινι Hp. Fract. 16 (Sup.); πρός τι Pl. Lg. 777b, X. Mem. 3.8.5, etc.; εἴς τι D.S. 5.40 (Sup.); of persons, c. dat., PPetr. 3 p.153 (iii B.C.); τῷ δήμῳ Inscr.Prien. 102.5 (ii/i B.C.); σκεῦος εὔ. τῷ δεσπότῃ 2 Ep.Ti. 2.21; εὔχρησται ἡμέραι, in astrology, Orph. Fr. 272. Adv. -τως Chrysipp.Stoic. 2.334; εὐ. ἔχειν πρός τι Plb. 3.73.5, Ael. Tact. 3.2.
- II easy to execute, διίππευσις ib. 18.4.
εὔ·χρηστος, ος, ον, d’un bon usage, d’un usage facile ou commode : πρός τι, Xén. Mem. 3, 8, 5 ; Plat. Leg. 777b ; εἴς τι, DS. 5, 40, pour qqe ch. ||
Cp. -ότερος, Xén. Cyr. 5, 3, 39.
Sup. -ότατος, Xén. Mem. 4, 1, 3 ; Arstt. Pol. 7, 17.
Étym. εὖ, χράομαι.
εὔχρηστος, leicht zu gebrauchen, brauchbar, nützlich, Plat. Legg. VI.777b ; πρός τι, Xen. Mem. 3.8.5 ; οὕτω πορευόμενοι εὐχρηστότεροι γίγνονται Cyr. 5.3.39 ; Mem. 4.1.3 ; Sp., εἴς τι DS. 5.40.
• Adv., εὐχρήστως ἔχειν πρός τι, = εὐχρηστέω, Pol. 3.73.5.
• Adv., εὐχρήστως ἔχειν πρός τι, = εὐχρηστέω, Pol. 3.73.5.
Strong 2173
useful, serviceable: c. dat. pers., II Ti 2:21; id. seq. εἰς, c. dat. rei, II Ti 4:11; opp. to ἄχρηστος, Phm 11.†
εὔχρηστος
εὔ-χρηστος, ον
χράομαι
- easy to make use of, useful, serviceable, Xen., etc.