θεσπέσιος
θεσπέσιος, divinely sounding, divinely sweet
Could not find θέσπιε in Logeion dictionaries.
θέσπιε Adjective: masculine vocative singular, Adjective: feminine vocative singular of θεσπέσιος
- divinely sounding, divinely sweet, ἀοιδή Il. 2.600; Σειρῆνες Od. 12.158; ἔπεα Pi. I. 4(3).39; ἀχέτας Ar. Av. 1095 (lyr.).
- 2 divinely uttered or decreed, dat. sg. fem. θεσπεσίῃ as Adv., Il. 2.367.
- b oracular, γένος Pi. P. 12.13 (of the Graiae); δάφνα E. l.c.; θ. ὁδός the way of divination, of Cassandra, A. Ag. 1154 (lyr.); εὐχαῖς ὑπὸ θ. with prayers to the gods, Pi. I. 6(5).44.
- c = θεῖος, βηλός Il. 1.591; ἄντρον Od. 13.363.
- II more than human: hence, awful, of natural phenomena, θ. νέφος Il. 15.669; ἀχλύς Od. 7.42; λαῖλαψ 9.68; marvellous, χάρις 2.12; θ. ἄωτον, χαλκός, 9.434, Il. 2.457; θ. ὀδμή a smell divinely sweet, Od. 9.211; ὀσμὴ θ. Hermipp. 82.9; of human affairs, θ. φύζα, φόβος, Il. 9.2, 17.118; πλοῦτος 2.670; ἠχή 8.159; βοή Od. 24.49; θ. ὅμιλος Theoc. 15.66: also in Prose, τέχνη θ. τις καὶ ὑψηλή Pl. Euthd. 289e; θ. βίος Id. R. 365b; θ. καὶ ἡδεῖα ἡ διαγωγή ib. 558a; σοφοὶ καὶ θ. ἄνδρες Id. Tht. 151b, cf. Philostr. Dial. 1; φύσεις Id. VS 2.9.2; θ. τὴν γνώμην Luc. Alex. 4.
- III Adv. -ίως, θ. ἐφόβηθεν they trembled unspeakably, Il. 15.637: neut. θεσπέσιον as Adv., θ. ὑλᾶν Theoc. 25.70; also ἀπόζει θ. ὡς ἡδύ Hdt. 3.113; ὠδώδει θ. οἷον Plu. Alex. 20; θεσπεσίηθεν divinely, ἀρηρότα Emp. 96.4. —Chiefly Ep., once in Hdt., twice in Trag. (lyr.), once in Ar. (lyr.).
1. goddelijk, spec. van stemgeluid:
2. overdr. goddelijk, ontzaglijk, geweldig:
3. adv.
• Adv., θεσπεσίως ἐφόβηθεν, unsäglich, Il. 15.637.
-η, -ον
[θε-, θεός + σ(ε)π-. See ἐννέπω.]
- 1
Absol. in fem., sentence pronounced by a god, the will of heaven: εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις Il. 2.367.
- 2
Of song, befitting a god, divinely sweet Il. 2.600.
Of singers, heavenly sweet of voice: σειρήνων Od. 12.158.
- 3
- a
Of shouting or lamentation, such as might come from a god’s throat, immense, deafening: ἠχῇ Il. 8.159 = Il. 15.590, Il. 12.252, Il. 13.834, Il. 15.355. Cf. Il. 16.295, Il. 18.149: βοή Od. 24.49. Cf. Od. 3.150, Od. 11.43, 633.
- b
Of inarticulate sounds. Of the sound of branches of trees smiting each other Il. 16.769.
Of that of rushing winds Il. 13.797, Il. 23.213.
- a
- 4
The force of the second element lost
- a
Of or pertaining to the gods, divine: βηλοῦ Il. 1.591.
- b
Indicating a high degree of some quality such as abundance, greatness, greatness of extent, completeness, swiftness, beauty, sweetness or the like: πλοῦτον Il. 2.670. Cf. Il. 2.457, Il. 9.2, Il. 15.669, Il. 17.118, Il. 20.342: ὀδμή Od. 9.211. Cf. Od. 2.12 = Od. 17.63, Od. 7.42, Od. 8.19, Od. 9.68 = Od. 12.314, Od. 9.434, Od. 13.363, Od. 20.289, Od. 24.6.
- a
- 1
- a divine (of speech) θεσπεσία δʼ ἐπέων καύχας ἀοιδὰ πρόσφορος N. 9.7 αὐτοῦ πᾶσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ῥάβδον ἔφρασεν θεσπεσίων ἐπέων λοιποῖς ἀθύρειν (sc. Ὅμηρος) I. 4.39 “νῦν σε, νῦν εὐχαῖς ὑπὸ θεσπεσίαις λίσσομαι” (Ceporinus: θεσπεσίαν codd.: prayers to the goods) I. 6.44 μαντευμάτων τε θεσπεσίων δοτῆρα καὶ τελεσσιεπῆ θεοῦ ἄδυτον Pae. 7.1
- b more than human, monstrous cf. Fraenkel on Ag. 1154. ἤτοι τό τε θεσπέσιον Φόρκοιʼ ἀμαύρωσεν γένος P. 12.13
ven a mí, ven pronto, apresúrate a cantar para mí preceptos mediante oráculos
- Iproperly of the voice, divinely sounding, divinely sweet, Hom., Pind.
- IIthat can be spoken by none but God, i. e. unspeakable, ineffable; hence,
- 1like θεῖος, divine, Hom.; dat. fem. θεσπεσίῃ (sc. βουλῇ) by the will of God, Hom.; θ. ὁδός the way of divination, of Cassandra, Aesch.
- 2wondrous, marvellous, portentous, awful, of things, Hom.; θ. χαλκός marvellous fine brass, Od., Il.; θ. ὀδμή a smell divinely sweet, Od.; so in Hdt., θεσπέσιον ὡς ἡδύ:—of human affairs, θ. φόβος Il., etc.
- IIIadv. -ίως, θ. ἐφόβηθεν they trembled unspeakably, Il.: so neut. as adv., Theocr.
-
…· ἣ δʼ ὑπὸ χειρὸς σμερδαλέον κονάβησε · γέλασσε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων γηθήσας, ἐρατὴ δὲ διὰ φρένας ἤλυθʼ ἰωὴ θεσπεσίης ἐνοπῆς καὶ μιν γλυκὺς ἵμερος ᾕρει θυμῷ ἀκουάζοντα · λύρῃ δʼ ἐρατὸν κιθαρίζων στῆ ῥʼ ὅ γε θαρσήσας ἐπʼ ἀριστερὰ…
NA, Homeric Hymns
-
…δῖαν ἵκανεν ἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντων αὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε. καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος · εἴσατο δʼ ἄντα ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν ἠδʼ οὔασι ὄσσαν ἀκοῦσαι αὔτως, ὡς εἰ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς…
Hesiod, Theogony
-
…ἠδʼ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν. ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο · τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ, ἐπὶ δʼ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν. Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐπίαχον, οὐδὲ λάθοντο ἀλκῆς, ἀλλʼ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας…
Homer, Iliad
-
…περ χραισμεῖν · ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι · ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτʼ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα ῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο, πᾶν δʼ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντι κάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δʼ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν ·…
Homer, Iliad
-
…τελέσσῃ. Τηλέμαχος δʼ ἄρʼ ἔπειτα διὲκ μεγάροιο βεβήκει ἔγχος ἔχων · ἅμα τῷ γε δύω κύνες ἀργοὶ ἕποντο. θεσπεσίην δʼ ἄρα τῷ γε χάριν κατέχευεν Ἀθήνη · τὸν δʼ ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο. ἀμφὶ δέ μιν μνηστῆρες…
Homer, Odyssey
-
…, αὐτίκʼ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις. ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο ἠχῇ θεσπεσίῃ · ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος ὦρσεν ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν, ἥ ῥʼ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν · αὐτὰρ…
Homer, Iliad
-
…τʼ ἔχεις ματαίους δύας, τὰ δʼ ἐπίφοβα δυσφάτῳ κλαγγᾷ μελοτυπεῖς ὁμοῦ τʼ ὀρθίοις ἐν νόμοις ; πόθεν ὅρους ἔχεις θεσπεσίας ὁδοῦ κακορρήμονας ; ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων. ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν. τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας…
Aeschylus, Agamemnon
-
…ἀνὴρ ἀθεμίστια εἰδώς, Κτήσιππος δʼ ὄνομʼ ἔσκε, Σάμῃ δʼ ἐνὶ οἰκία ναῖεν · ὃς δή τοι κτεάτεσσι πεποιθὼς θεσπεσίοισι μνάσκετʼ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα. ὅς ῥα τότε μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μετηύδα · κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, ὄφρα…
Homer, Odyssey
-
…πόλις κλειτή τʼ Ἰαωλκὸς Ἄρνη τʼ ἠδʼ Ἑλίκη Ἄνθειά τε ποιήεσσα φωνῇ ὕπʼ ἀμφοτέρων μεγάλʼ ἴαχον · οἳ δʼ ἀλαλητῷ θεσπεσίῳ σύνισαν · μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς. κὰδ δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανόθεν ψιάδας βάλεν αἱματοέσσας, σῆμα τιθεὶς πολέμοιο…
Hesiod, Shield of Heracles
-
…ἵπποι. ἔνθʼ ἄρʼ ὅ γε στήσας χρυσόζυγον ἅρμα καὶ ἵππους, αὐτόθι παύεται ἄκρου ἐπʼ οὐρανοῦ, εἰσόκεν αὖτις θεσπέσιος πέμπῃσι διʼ οὐρανοῦ Ὠκεανόνδε. χαῖρε, ἄναξ, πρόφρων δὲ βίον θυμήρεʼ ὄπαζε. ἐκ σέο δʼ ἀρξάμενος κλῄσω…
NA, Homeric Hymns