καταμετρέω
καταμετρέω, to measure out to
Could not find καταμετρήσῃ in Logeion dictionaries.
καταμετρήσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular of καταμετρέω
καταμετρ-έω,
- measure out, [σῖτον] τοῖσι ἐπικούροισι Hdt. 3.91; of a garden, X. Oec. 4.21; μεγέθη, πέρατα, Epicur. Ep. 1 p.17 U., Sent. 19; ὑμῖν αὐτοῖς τὰ ὅρια LXX Nu. 34.10:—Med., ἐν τῷ -μετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ib. Ez. 45.1; of castrametation, Plb. 6.41.4; assign land held by military tenure, τῶν -μεμετρημένων [κλήρων] PPetr. 2 intr. p.22 (iii B. C.), cf. PCair.Zen. 245.2 (iii B. C.), al.; also of the grantees, τοὺς -μεαετρημένους ἱππεῖς PHal. 15.5 (iii B. C.), cf. PLille 14.3 (iii B. C.).
- 2 measure exactly, be the measure of, μόριον ὃ -μετρήσει τὴν ὅλην Arist. Ph. 237b28 (for wh. ἀναμ- is used 238a22); τὰ -μετροῦντά τινων aliquot parts, Id. Metaph. 1023b15:—Pass., ὁ λόγος -μετρεῖται συλλαβῇ Id. Cat. 4b33: esp. in Metric, of feet or rhythms, D.H. Comp. 17, cf. Dem. 39.
κατα·μετρέω-ῶ, mesurer, acc. Xén. Œc. 4, 21 ; Plut. Ant. 23 ; d’où distribuer, répartir : τί τινι, Hdt. 3, 91, qqe ch. à qqn ; t. de gr. scander des vers, DH. 5, 119 ; 6, 1071 Reiske ||
Moy. mesurer pour soi, acc. Pol. 6, 41, 4.
καταμετρέω
fut. ήσω
- to measure out to, Hdt., Xen.