καταμετρέω

καταμετρ-έω,

• measure out, [σῖτον] τοῖσι ἐπικούροισι Hdt. 3.91; of a garden, X. Oec. 4.21; μεγέθη, πέρατα, Epicur. Ep. 1 p.17 U., Sent. 19; ὑμῖν αὐτοῖς τὰ ὅρια LXX Nu. 34.10:—Med., ἐν τῷ -μετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ib. Ez. 45.1; of castrametation, Plb. 6.41.4; assign land held by military tenure, τῶν -μεμετρημένων [κλήρων] PPetr. 2 intr. p.22 (iii B. C.), cf. PCair.Zen. 245.2 (iii B. C.), al.; also of the grantees, τοὺς -μεαετρημένους ἱππεῖς PHal. 15.5 (iii B. C.), cf. PLille 14.3 (iii B. C.).
• • • 2 measure exactly, be the measure of, μόριον ὃ -μετρήσει τὴν ὅλην Arist. Ph. 237b28 (for wh. ἀναμ- is used 238a22); τὰ -μετροῦντά τινων aliquot parts, Id. Metaph. 1023b15:—Pass., ὁ λόγος -μετρεῖται συλλαβῇ Id. Cat. 4b33: esp. in Metric, of feet or rhythms, D.H. Comp. 17, cf. Dem. 39.