καταμετρέω
καταμετρέω, to measure out to
Could not find καταμετροῦν in Logeion dictionaries.
καταμετροῦν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of καταμετρέω
καταμετρ-έω,
- measure out, [σῖτον] τοῖσι ἐπικούροισι Hdt. 3.91; of a garden, X. Oec. 4.21; μεγέθη, πέρατα, Epicur. Ep. 1 p.17 U., Sent. 19; ὑμῖν αὐτοῖς τὰ ὅρια LXX Nu. 34.10:—Med., ἐν τῷ -μετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ib. Ez. 45.1; of castrametation, Plb. 6.41.4; assign land held by military tenure, τῶν -μεμετρημένων [κλήρων] PPetr. 2 intr. p.22 (iii B. C.), cf. PCair.Zen. 245.2 (iii B. C.), al.; also of the grantees, τοὺς -μεαετρημένους ἱππεῖς PHal. 15.5 (iii B. C.), cf. PLille 14.3 (iii B. C.).
- 2 measure exactly, be the measure of, μόριον ὃ -μετρήσει τὴν ὅλην Arist. Ph. 237b28 (for wh. ἀναμ- is used 238a22); τὰ -μετροῦντά τινων aliquot parts, Id. Metaph. 1023b15:—Pass., ὁ λόγος -μετρεῖται συλλαβῇ Id. Cat. 4b33: esp. in Metric, of feet or rhythms, D.H. Comp. 17, cf. Dem. 39.
κατα·μετρέω-ῶ, mesurer, acc. Xén. Œc. 4, 21 ; Plut. Ant. 23 ; d’où distribuer, répartir : τί τινι, Hdt. 3, 91, qqe ch. à qqn ; t. de gr. scander des vers, DH. 5, 119 ; 6, 1071 Reiske ||
Moy. mesurer pour soi, acc. Pol. 6, 41, 4.
καταμετρέω
fut. ήσω
- to measure out to, Hdt., Xen.