About Report a problem

Menu

καταρρήγνυμι

καταρρήγνυμι, to break down

Could not find καταρραγέντες in Logeion dictionaries.

καταρραγέντες aorist passive participle masculine nominative plural, aorist passive participle masculine vocative plural of καταρρήγνυμι

See καταρραγέντες in Morpho

κατα-ρρήγνῡμι and καταρρηγνύω, fut. -ρήξω E. HF 864: late pf. κατέρρηχα Arch.Pap. 2.125b10 (ii A. D.):—
  • break down, τὴν γέφυραν Hdt. 4.201; μέλαθρα E. l.c.
      • 2 tear in pieces, rend, κατερρήγνυε . . τὰ ἱμάτια D. 21.63; τὸ διάδημα D.S. 19.34; τὴν ἐσθῆτα Luc. Pisc. 36:—Med., κατερρήξαντο τοὺς κιθῶνας they rent their coats, Hdt. 8.99, cf. X. Cyr. 3.1.13, etc.
      • 3 metaph., τροπὰς καταρρήγνυσι [ἡ ἀναρχία] breaks up armies and turns them to flight, S. Ant. 675.
      • 4 κ. τινῶν γέλωτας make them burst out laughing, Ath. 4.130c; cf. II.2.
    • II Pass., esp. in aor. κατερράγην [ᾰ], with pf. Act. κατέρρωγα:—to be broken down, κρημνοὶ καταρρηγνύμενοι Hdt. 7.23; καταρρήγνυσθαι ἐπὶ γῆν to be thrown down and broken, Id. 3.111; τὸ οἴκημα κατερράγη Th. 4.115; ἄκρας κατερρωγυίας εἰς τὴν θάλασσαν Str. 5.2.6.
      • 2 fall, rush down, of storms, waterfalls, etc., Hp. Aër. 8; break or burst out, χειμὼν κατερράγη Hdt. 1.87; ὄμβροι καταρραγέντες Arist. Mu. 400a26; of tears, ἐξ ὀμμάτων πηγαὶ κατερρώγασι E. Alc. 1068: c. gen., τοῦ ῥεύματος -ρρηγνυμένου τῶν ὀρῶν Philostr. VA 6.23 (also intr. in Act., of a river, -ρρηγνὺς ἐς τὴν θάλατταν 3.52); of wind, Plu. Fab. 16: metaph., ὁ πόλεμος κατερράγη Ar. Eq. 644, cf. Ach. 528; γέλως Ph. 2.528; κρότος Plb. 18.46.9 (but κατερρήγνυτο πᾶς ὁ τόπος ὑπὸ τοῦ κρότου 15.32.9); βροντή Luc. VH 2.35.
      • 3 to be broken in pieces, Αἴγυπτος μελάγγαιός τε καὶ καταρρηγνυμένη with comminuted, crumbling soil, Hdt. 2.12; γῆ κατερρωγυῖα Arist. HA 556a5; to be ruinous, ὅσα κατέρρωγεν τοῦ τείχους IG 2(2).463.75.
      • 4 Medic., have a violent discharge, suffer from diarrhoea, καταρρήγνυται ἡ κοιλίη Hp. VM 10, cf. καταρράσσω II; of persons, κατερρήγνυντο τὰς γαστέρας App. Hisp. 54; ἢν μὴ φῦσαι -ρραγέωσιν Hp. Aph. 4.73.
        • b of menstruation, τοῖς θήλεσιν . . τὰ καταμήνια κ. Arist. HA 581b1.
      • 5 of tumours, break, burst, Hp. Coac. 613, Epid. 6.8.18, al.
      • 6 of parts of the body, fall in, collapse, οἵ τε μαζοὶ καὶ τὰ ἄλλα μέλεα κ. Id. Nat.Puer. 30, cf. Mul. 1.1; κατερρωγότα τὰ στέρνα [ἔχων] flat-chested, Jul. Or. 6.198a; of the lips or tongue, to be fissured, Antyll. ap. Orib. 10.27.13, Aët. 5.118.

Saved

Recent