καταρροιζέω
καταρροιζέω, rush hurtling against
καταρροιζέω,
- rush hurtling against, τινος Nonn. D. 1.217, 6.116.
κατα·ρροιζέω-ῶ, frapper avec un bruit strident ou aigu, gén. Nonn. D. 1, 217 ; 6, 116.
καταρροιζέω, herabschmettern, Nonn. D. 1.217, 6.116.