κατεφάλλομαι
κατεφάλλομαι, to spring down upon, rush upon
Could not find κατεπάλμενον in Logeion dictionaries.
κατεπάλμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of κατεφάλλομαι
κατεφ-άλλομαι,
- leap down against, ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη Il. 11.94 (where Sch.A read κατ-απ-άλμενος); swoop down upon, κῦμα . . νηὸς ὑπὲρ πάσης κατεπάλμενον A.R. 2.583, cf. Opp. C. 3.120; κατέπαλτο leapt upon him, Tryph. 478; leapt down, οὐρανόθεν Nonn. D. 48.614; cf. καταπάλλομαι, καταπάλμενος, καταπαλτός.
κατ·εφάλλομαι (f. -αλοῦμαι) s’élancer d’en haut, d’où :
1 sauter à bas de, avec ἐξ et le gén. Il. 11, 94 ||
2 tomber sur, avec ὑπέρ et le gén. A. Rh. 2, 583 ||
➳ Ao. 2 ind. 3 sg. sync. κατέπαλτο, Il. 19, 351 ; [rattaché par le LSJ à καταπάλλομαι] Nonn. D. 48, 614, etc. ; part. sync. κατεπάλμενος, Il. 11, 94.
κατεφάλλομαι, (ἅλλομαι), herab- u. darauflosspringen ; vom Angriff, ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη Il. 11.94 ; νηὸς ὑπὲρ πάσης κατεπάλμενον κῦμα Ap.Rh. 2.583 ; Opp. Cyn. 3.130. Vgl. καταπάλλω.
†κατεφάλλομαι
[κατ-, κατα- 1 + ἐφ-, ἐπι- 5 11.]
3 sing. aor. κατεπᾶλτο Il. 19.351.
Pple. κατεπάλμενος Il. 11.94.
To spring down for an indicated purpose : οὐρανοῦ ἒκ κατεπᾶλτο Il. 19.351 (v.l. οὐρανοῦ ἐκκατεπᾶλτο).
κατεφάλλομαι : only aor. part., κατεπάλμενος, springing down to the attack, Il. 11.94†.
κατεφάλλομαι
- IDep. to spring down upon, rush upon, κατεπάλμενος (aor2 part. syncop.) Il., Anth.
- IIfor κατ-έπαλτο, v. καταπάλλω.