κινδυνώδης

κινδυν-ώδης, ες,

• dangerous, Hp. Prog. 14, Art. 65 (Comp.); κ. καταφοραί Plb. 8.20.3; τὸ κ., τὰ κ., J. AJ 15.4.2, 14.8.2 (Sup.); κ. λόγοι Max.Tyr. 24.5 [18.5.d]. Adv. -δῶς D.H. 7.6, Gal. 8.762.

κινδυνώδης, [ῡ], ες, gefährlich, gefahrvoll ; καὶ ἐπισφαλής Pol. 8.22.3 ; πόλεμος Plut. Caes. 25 u. sonst öfter bei Sp. – Auch adv., τὸ πέλαγος ἐπιπόνως καὶ κινδυνωδῶς διανύσας Dion.Hal. 7.6.