κινδυνευτής
κινδυνευτής, a daring, venturesome person
κινδυν-ευτής, οῦ, ὁ,
- venturesome person, Th. 1.70, D.C. Fr. 70.6.
κινδυνευτής, οῦ [ῡ] adj. m. qui affronte le danger, hardi, Thc. 1, 70 ; DC. Exc. p. 32, 96.
Étym. κινδυνεύω.
κινδυνευτής, [ῡ], ὁ, der Waghals, neben τολμητής Thuc. 1.70.
κινδυνευτής
κινδῡνευτής, οῦ,
- a daring, venturesome person, Thuc. from κινδυνεύω