κουρίζω
κουρίζω, to be a youth
κουρίζω2, clip, shear
Could not find κουρίζοντος in Logeion dictionaries.
κουρίζοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of κουρίζω
κουρ-ίζω (A), (κοῦρος A) intr.,
- to be a youth, σάκος . ., ὃ κουρίζων φορέεσκε Od. 22.185, cf. A.R. 1.195; to be a girl, Id. 3.666; παῖς ἔτι -ίζουσα Call. Dian. 5, cf. Arat. 32.
- 2 cry like a babe, Call. Jov. 54.
- 3 of dolphins, κ. ἑὸν σθένος attain the strength of youth, Opp. H. 1.664.
- II trans., bring up from boyhood or to manhood, ἄνδρας Hes. Th. 347.
- III κουρίζεσθαι· ὑμεναιοῦσθαι, Hsch.
κουρ-ίζω (B), (κείρω, κουρά)
- clip, shear, aor. 1 κούριξαν· ἀπέκειραν, Hsch.:—Pass., κυπάρισσος ἡ κουριζομένη which sprouts when clipped, Thphr. HP 2.2.2.
1 κουρίζω (prés.) étêter un arbre, Th. H.P. 2, 2, 2.
Étym. κουρά.
2 κουρίζω (seul. prés.)
1 tr. élever un enfant, le conduire jusqu’à l’âge d’homme, Hés. Th. 347 ||
2 intr. être jeune, Od. 22, 185 ; A. Rh. 1, 195 ; fig. se conduire ou parler en jeune homme, A. Rh. 3, 666 ; grandir, entrer dans l’âge de la jeunesse, Opp. H. 1, 664.
Étym. κοῦρος.
1. jong zijn:
2. met acc. grootbrengen:
κουρίζω, (κοῦρος),
1) jung, jugendlich sein ; σάκος Λαέρτεω, ὃ κουρίζων φορέεσκε, das er als Jüngling trug, Od. 22.184 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.195 ; auch νήπια κ., wie ein kleines Kind spielen, 3.134 ; mannbar werden, heranwachsen, ἀλλʼ ὅτε κουρίζωσιν ἑὸν σθένος Opp. Hal. 1.664 ; übh. jugendlich gesinnt sein, Suid.
2) einen Knaben erziehen ; ἄνδρας, Knaben zu Männern erziehen, Hes. Th. 347. – Κουρίζομαι erkl. Hesych. durch ὑμεναιοῦσθαι, γαμεῖσθαι.
1) jung, jugendlich sein ; σάκος Λαέρτεω, ὃ κουρίζων φορέεσκε, das er als Jüngling trug, Od. 22.184 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.195 ; auch νήπια κ., wie ein kleines Kind spielen, 3.134 ; mannbar werden, heranwachsen, ἀλλʼ ὅτε κουρίζωσιν ἑὸν σθένος Opp. Hal. 1.664 ; übh. jugendlich gesinnt sein, Suid.
2) einen Knaben erziehen ; ἄνδρας, Knaben zu Männern erziehen, Hes. Th. 347. – Κουρίζομαι erkl. Hesych. durch ὑμεναιοῦσθαι, γαμεῖσθαι.
κουρίζω ², scheren, abschneiden, abstutzen ; κουριζομένη κυπάριττος, die immer unter der Schere gehaltene Zypresse, welche immer, wie bei uns die Weiden, abgestutzt wird, Theophr.
κουρίζω
[κοῦρος.]
To be a κοῦρος : σάκος, ὃ κουρίζων φορέεσκεν (in his youth) Od. 22.185.
κουρίζω : only part., when a young man, Od. 22.185†.
κουρίζω,
κόρος, κοῦρος
- Iintr. to be a youth, Od.
- IItrans. to bring up from boyhood, Hes.