ἀνανεύω
ἀνανεύω, to throw the head back
Could not find κἀνανεύετε in Logeion dictionaries.
κἀνανεύετε present active imperative 2nd plural, present active indicative 2nd plural, imperfect active indicative 2nd plural of ἀνανεύω
- throw the head back in token of denial, make signs of refusal, opp. κατανεύω, ἐπινεύω, ὡς ἔφατʼ εὐχομένη, ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη Il. 6.311; ἀνένευε καρήατι 22.205; ὀφρύσι Od. 9.468, cf. Hdt. 5.51, Ar. Lys. 126, Pl. R. l.c., etc.
- 2 c. acc. rei, deny, refuse, ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δʼ ἀνένευσε Il. 16.250: c. fut. inf., σόον δʼ ἀνένευσε μάχης ἒξ ἀπονέεσθαι 16.252:—Pass., ἀνανενευμένη rejected, Ph. 1.146.
- 3 later, c. gen. rei, look up from, Alciphr. 3.53; go back from, ἀπὸ τοῦ ψεύδους Arr. Epict. 2.26.3.
- II generally, throw the head up: hence ἀνανενευκώς upright, [τὰς σαρίσας] ἀ. φέρουσι Plb. 18.13.3, cf. 1.23.5. Astron., tilt back, of the pole, opp. κατανεύω, Eudox. Ars 6.
I
1 echar la cabeza hacia atrás en señal de negación negar con la cabeza abs.
ὣς ἔφατ' εὐχομένη, ἀνένευε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
τί μοιμυᾶτε κἀνανεύετε;
ἀνανεύοντος δὲ τοῦ Κλεομένεος
κατανεύσομαι καὶ ἀνανεύσομαι
αἰτεύμενος οὐκ ἀνανεύων
γενήτης ἀνένευεν
ἀμειβόμενοι δὲ μαθηταὶ οὐδὲν ἔχειν ἀνένευον
• c. instrum. y dat. de pers.
λαοῖσιν δ' ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς
τῷ δὲ] Ζεὺ[ς] ἀθανάτῳ ἀ[νένευσε] καρήατι
ἀνὰ δ' ὀφρύσι νεῦον ἑκάστῳ
2 negarse c. giro prep.
οὐκ ἀνανεύσω πρὸς τὴν εὐχήν
πρὸς μηδὲν ἀνανεῦσαι
• disentir
ἀπὸ τοῦ ψεύδους ἀνανεῦσαι
• fig. apartarse
Κόμμοδος δὲ ἀπὸ τῶν εὐθυμιῶν καὶ παιδιῶν ἀνανεύων
τῆς πλάνης ἀνανεύσας
3 negar, rechazar c. ac.
ἕτερον δ' ἀνένευσε
τὰ] δέκα τ[ά]λαντ'
• c. inf.
σόον δ' ἀνένευσε μάχης ἒξ ἀπονέεσθαι
• v. pas.
Λεία δὲ ἀνανενευμένη
rechazada Lea
II
1 levantar la cabeza c. gen.
ἀνανεύσας δὲ τῆς λοπάδος
ἀνανεύσατε δὲ τῆς γῆς εἰς αἰθέρα
μηδὲ ὅλως ἀνανεύσας
sin siquiera levantar la cabeza
• fig. reponerse
τοῦ λιμοῦ
• abs. tender hacia arriba
ἡ ψυχή
2 de cosas, en perf. estar erguido, estar enhiesto
συνθεωροῦντες ἀνανενευκότας τοὺς κόρακας
viendo las máquinas de abordaje enhiestas(τὰς σαρίσας) ἀνανενευκυίας φέρουσι
2) den Kopf aufrichten, Ael. N.A. 13.17 ; ἀνανενευκώς, aufgerichtet dastehen, Pol. 1.23, 18.3.
[ἀνα- 1.]
- 1
To throw up the chin in token of refusal (cf. κατανεύω) Il. 6.311 (app. the statue is supposed to move its head).
- 2
With infin. of what is refused: σόον ἀπονέεσθαι Il. 16.252.
With acc. ἕτερον Il. 16.250.
- 3
To make the motion in prohibition Il. 22.205: Od. 21.129.
- 1
- 1to throw the head back, in token of denial (which we express by shaking the head), Hom., Hdt., etc.
- 2c. acc. rei, to deny, refuse, Il.