λείπω

λείπω, impf. ἔλειπον Il. 19.288, etc.: fut. λείψω 18.11: aor. 1 ἔλειψα, part. λείψας Ar. Fr. 965 (= Antiph. 32), elsewh. only late, Plb. 12.15.12 (παρ-), Str. 6.3.10 (παρ-), Ps.-Phoc. 77 (ἀπ-), etc.; uncompounded, Ptol. Alm. 10.4, Luc. Par. 42, Ps.-Callisth. 1.44 (cod. C); also in later Poets, Man. 1.153, Opp. C. 2.33, and in Inscrr., Epigr.Gr. 522.16 (Thessalonica), 314.27 (Smyrna), etc.: but correct writers normally use aor. 2 ἔλῐπον Il. 2.35, A. Pers. 984 (lyr.), etc.: pf. λέλοιπα Od. 14.134: plpf. ἐλελοίπειν (Att. -η) X. Cyr. 2.1.21:—Med., in prop. sense chiefly in compds.: aor. 2 ἐλιπόμην Hdt. 1.186, 2.40, E. HF 169, etc. (in pass. sense, Il. 11.693, al.):—Pass., fut. Med. in pass. sense λείψομαι Hes. Op. 200, Hdt. 7.8.αʹ, 48; also λειφθήσομαι S. Ph. 1071, λελείψομαι Il. 24.742, Th. 5.105, etc.: aor. ἐλείφθην, λείφθην Pi. O. 2.43; Ep. 3 pl. ἔλειφθεν h.Merc. 195: pf. λέλειμμαι Il. 13.256, Democr. 228, Pl. Ti. 61a, etc.: plpf. ἐλελείμμην Il. 2.700; Ep. λέλειπτο 10.256: Ep. aor. also ἔλειπτο A.R. 1.45, etc.:

• • • 1 leave, quit, Ἑλλάδα, δώματα, etc., Il. 9.447, Od. 21.116, etc.: with a neg., [σκόπελον] οὔ ποτε κύματα λείπει Il. 2.396; νιν . . χιὼν οὐδαμὰ λ. S. Ant. 830 (lyr.); χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο, i.e. die, be killed, Il. 18.11; λ. τὸν βίον ὑπό τινος Pl. Lg. 872e; λ. βίον, βίοτον, etc., S. El. 1444, E. Hel. 226 (lyr.), etc.; αὐτόχειρι σφαγῇ λ. βίον Id. Or. 948.
    • • b conversely, τὸν δʼ ἔλιπε ψυχή Il. 5.696, Od. 14.426; τὸν . . λίπε θυμός Il. 4.470; ἔπειτά με καὶ λίποι αἰών 5.685, cf. Od. 7.224; λίπε δʼ ὀστέα θυμός Il. 16.743; ψυχὴ δὲ λέλοιπεν (sc. ὀστέα) Od. 14.134; νῦν δʼ ἤδη πάντα λέλοιπεν (sc. ἐμέ) ib. 213; in these two last passages some take it intr., is gone, v. infr. II.
    • 2 leave behind, leave at home, παιδὶ τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες Od. 13.403, cf. Il. 5.480; esp. of dying men, leave (as a legacy), Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ [τὸ σκῆπτρον] 2.106; πατέρι γόον καὶ κήδεα λυγρά 5.157, cf. S. Aj. 973; παῖδα ὀρφανὸν λ. ib. 653; λ. ἄρρενας, θυγατέρας, Pl. Lg. 923e, 924e; λ. εὔκλειαν ἐν δόμοισι A. Ch. 348 (lyr.):—also in Med., leave behind one (as a memorial to posterity), μνημόσυνον λιπέσθαι Hdt. 1.186, 6.109, al.; λιπέσθαι τιμωρούς E. HF 169; διαδόχους ἐμαυτῷ Plu. Aem. 36, etc.
    • • b leave standing, leave remaining, spare, οἰκίαν οὐδεμίαν X. An. 7.4.1; μηδένα Id. HG 2.3.41, Pl. R. 567b, etc.
    • 3 leave, forsake, Il. 17.13, etc.; λ. τινὰ χαμαί Pi. O. 6.45; εὕδοντα S. Ph. 273; τὴν αὑτοῦ φύσιν λ. ib. 903; λ. τὴν τάξιν Pl. Ap. 29a, etc.; λ. ἐράνους fail in paying . ., D. 27.25, cf. 25.22; λ. δασμόν, φοράν, X. Cyr. 3.1.1, 34; λ. μαρτυρίαν, ὅρκον, fail in . ., D. 49.19, 59.60, λ. δίκην allow it to go by default, SIG 134b24 (Milet., iv B.C.); λοιβὰς . . οὐ λίπε neglected them not, IG 3.1337.8.
    • • b conversely, λίπον ἰοὶ ἄνακτα they failed him, Od. 22.119.
    • 4 Math., lose or drop something, i.e. have something subtracted from it, τὸ KP λιπὸν τὸ BO the area KP minus the area BO, Apollon.Perg. 3.12, cf. Ptol. Alm. 10.4, al., Dioph. 2.21.
  • II intr., to be gone, depart, Epigr.Gr. 149.2 (Rhenea); v. supr. 1.1b.
  • • 2 to be wanting or missing, οὔ τί πω ἔλιπεν ἐκ τοῦδʼ οἴκου . . αἰκία S. El. 514 (lyr.); οὔποτʼ ἔρις λείψει κατὰ πόλεις E. Hel. 1157 (lyr.); τὸ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων Id. HF 133 (lyr.); λείπουσιν αἱ ἐκ τῆς κεφαλῆς [τρίχες] Arist. HA 518a24; ἔτι ἕν σοι λείπει Ev.Luc. 18.22; τί λείπει τῶν ἐπιτηδείων αὐταῖς; Plb. 10.18.8; τί γάρ σοι λείπει; Arr. Epict. 2.22.5, cf. Diog.Oen. 64; [εἰς τὴν προκειμένην πραγματείαν] τὸ ὑφʼ οὗ γίνεται . . μὴ ῥηθὲν οὐ λείπει is not needed, Marcellin. Puls. 69: c. inf., λείπει μὲν οὐδʼ ἃ πρόσθεν ᾔδεμεν τὸ μὴ οὐ βαρύστονʼ εἶναι nihil absunt quin . ., S. OT 1232: so c. gen., βραχὺ λείπει τοῦ μὴ συνάπτειν Plb. 2.14.6, etc.; πρότασις τῆς προειρημένης λείπουσα ὑποθέσει a proposition containing less in the hypothesis than that aforesaid, Papp. 648.1: freq. with numerals, κεφάλαιον γίγνεται μικροῦ λείποντος πέντε καὶ δέκα τάλαντα Lys. 19.43; οὐ πολὺ λεῖπον τῶν ἐνενήκοντα ἐτῶν Plb. 12.16.13; τριήρεις πέντε λείπουσαι τῶν ἑκατὸν εἴκοσι D.S. 13.14: generally, παντὸς μὲν οὖν λείπει Pl. Lg. 728a; ὁ λιπών ib. 759e; τὸ λεῖπον what is lacking, Plb. 4.38.9, etc.; esp. Gramm., to be incomplete, of a phrase, λειπούσης τῆς φράσεως A.D. Adv. 159.28, al.; to be wanting, omitted, λείποντος τοῦ καί Id. Conj. 225.24: also c. dat., λείπει ἡ κεῖνος φωνὴ τῷ ε̄ Id. Adv. 147.17.
    • • b of the moon, to be invisible (cf. λειψιφαής), Plot. 2.3.5.
      • c λείποντα εἴδη, in Algebra, = λείψεις, negative terms, Dioph. 1Def. 10.
• B Pass., to be left, left behind, ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτο Il. 2.700; οἱ δʼ οἶοι λείπονται Od. 22.250, etc.; also ὀπίσσω, μετόπισθε, κατόπισθε λ., Il. 3.160, 22.334, Od. 21.116; παῖδες . . μετόπισθε λελειμμένοι left behind in Troy, Il. 24.687; μόνα . . νὼ λελειμμένα S. Ant. 58, etc.; τὸ λειπόμενον βίου (v.l. βιοτᾶς) Ariphron 1 (= IG 3.171).
• • • • b Math., to be subtracted: τὸ ἀπὸ τῆς ΔΦ λειφθὲν ὑπὸ τοῦ ἀπὸ τῆς ΔΑ ποιεῖ . ., the square on ΔΦ subtracted from the square on ΔΑ gives . ., Ptol. Alm. 10.7.
    • 2 remain, remain over and above, τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται Il. 10.253; ἐμοὶ δὲ λελείψεται ἄλγεα λυγρά 24.742; ὀλίγων σφι ἡμερέων λείπεται σιτία Hdt. 9.45; ὃ πᾶσι λ. βροτοῖς . . ἐλπίς E. Tr. 681; αὐτόνομοι ἐλείφθημεν Th. 3.11; ἕως ἄν τι λείπηται Id. 8.81: impers., λείπεται it remains, Pl. Tht. 157e: c. acc. et inf., πεπληρῶσθαί με Id. Phdr. 235c.
    • 3 remain alive, πολλοὶ δὲ λίποντο Od. 4.495, cf. A. Pers. 480, X. An. 3.1.2.
  • II c. gen.,
  • • 1 to be left without, to be forsaken of, κτεάνων λειφθεὶς καὶ φίλων Pi. I. 2.11; σοῦ λελειμμένη S. Ant. 548; but στρατὸν λελειμμένον δορός which has been left by the spear, i.e. not slain, A. Ag. 517.
    • 2 to be left behind in a race, Il. 23.407, 409, Od. 8.125; λελειμμένος οἰῶν lingering behind the sheep, 9.448; λείπετʼ . . Μενελάου δουρὸς ἐρωήν he was left a spearʼs throw behind Menelaus, Il. 23.529; ἐς δίσκουρα λέλειπτο he had been left behind as much as a quoitʼs throw, ib. 523; κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι A. Pr. 857, cf. E. Hipp. 1244; τοῦ κήρυκος μὴ λείπεσθαι not to lag behind the herald, Th. 1.131; but ἀπό τινος to be left behind by one, Il. 9.437, 445; λ. βασιλέος or ἀπὸ βασιλέος by the king, Hdt. 8.113, 9.66; λείπεσθαι τοῦ καιροῦ to be behind time, X. Cyr. 6.3.29; τῆς ναυμαχίης Hdt. 7.168; τῆς ἐξόδου Id. 9.19; but, λείπου μηδὲ σύ, παρθένʼ, ἀπʼ οἴκων fail not [to come] from the house, i.e. follow us, dub. in S. Tr. 1275 (anap.): abs., to be left behind, be absent, Hdt. 7.229, 8.44.
    • 3 come short of, be inferior to, τινος, like ἐλαττοῦσθαι, ἡττᾶσθαι, ὑστερεῖσθαί τινος, because the Verb has a comp. sense, Id. 7.48, etc.; οὐκ ἔσθʼ ὁποίας λείπεται τόδʼ ἡδονῆς falls short of . ., E. Fr. 138.3; λείπεσθαί τινος ἔς τι or ἔν τινι, Hdt. 1.99, 7.8.α (v. infr. 4); περί τι Plb. 6.52.8; πρός τι S. Tr. 266; καμήλους ταχυτῆτι οὐ λειπομένας ἵππων Hdt. 7.86; ξύνεσιν οὐδενὸς λ. Th. 6.72; πλήθει λ. X. HG 7.4.24; πλήθει ἡμῶν λειφθέντες Id. An. 7.7.31; οὐδʼ ἔτι θηρὸς ἐλείπετο δερκομένοισιν, i.e. resembled .., Epic. in Arch.Pap. 7p.4: also c. gen. rei, λειφθῆναι μάχης E. Heracl. 732; οὐδὲν σοῦ ξίφους λελείψομαι Id. Or. 1041: Math., τὸ ἐγγραφὲν τοῦ περιγραφέντος ἐλάσσονι λείπεται the inscribed figure falls short of the circumscribed by less than . ., Archim. Con.Sph. 21: also c. dat. rei, λειφθῆναι μάχῃ A. Pers. 344: c. part., οὐδὲν ἐμοῦ λείπει γιγνώσκων X. Oec. 18.5; λέλειψαι τῶν ἐμῶν βουλευμάτων you come short of, understand not my plans, E. Or. 1085; λέλειμμαι τῶν ἐν Ἕλλησιν νόμων Id. Hel. 1246: abs., to be defeated, Plb. 1.62.6; ὑπό τινος AP 11.224 (Antip.); λείπεσθαι ἐν [τῇ ἀγορανομίᾳ], Lat. repulsam ferre, Plu. Mar. 5, etc.: abs., in part., ἄνδρας λελειμμένους inferior men, A. Fr. 37; also, λειπόμενοι the poor, IG 14.1839.7.
    • 4 to be wanting or lacking in a thing, fail of or in, c. gen., ὀδυρμάτων ἐλείπετʼ οὐδέν S. Tr. 937; γνώμας λειπομένα σοφᾶς Id. El. 474 (lyr.); λελειμμένη τέκνων E. Ion 680; λελ. λόγου failing to heed my word, S. Aj. 543; μῆνας ἓξ . . λειπόμενος (sc. τῶν εἴκοσι ἐτῶν) Epigr.Gr. 519 (Thessalonica); also, λ. ἐν τῷ μὴ δύνασθαι μηδʼ ὁρᾶν S. OC 495; v. supr. 3.
    • 5 to be in need of, τῆς σῆς βοηθείας A.D. Synt. 289.28. (I.-E. leiqṷ-, cf. Lat. li-n-quo, Skt. ric-, pres. 3 sg. ri-ṇa-k-ti ‘leaves’, etc.)

λείπω [IE *lei-k^w -; cf. Lat. re-linquo, got. leihwan, OHG līhan, Lith. liekù] impf. ἔλειπον, mid. pass. ἐλειπόμην ‖ fut. λείψω, mid. λείψομαι (also pass.) ‖ aor^t. ἔλῐπον, mid. ἐλιπόμην (also pass.) ‖ aor^s. later ἔλειψα ‖ pf. λέλοιπα, mid. pass. λέλειμμαι ‖ ppf. ἐλελοίπειν, mid. pass. ἐλελείμμην ‖ aor. pass. ἐλείφθην ‖ fut. pass. λειφθήσομαι ‖ fut. pf. λελείψομαι

❶ act.
🄰 to abandon, leave, with acc. | to abandon, neglect, omit ‖ to leave (behind oneself), usu. of the dying ‖ to leave alone, allow to exist, spare: τινα s.o. ‖ math. to lose by subtraction, be diminished by: τι sthg.
🄱 intrans. to be missing, go away to be insufficient, be lacking, be missing | with gen. | often with num. ‖ gramm. to be lacking, be omitted | to be incomplete, of math. phrases ‖ λείποντα εἴδη negative terms ‖ astr. to disappear, become invisible

❷ mid. to leave (behind oneself), in aor^t. mid. with acc.

❸ pass. and mid. intrans.
🄰 to be abandoned, be left behind, remain | with gen. | with prep. ‖ to be inferior | with gen. ‖ to remain, be left | analog. to be a survivor, live through ‖ math. to be subtracted | geom. to be less than, of a figure
🄱 to be insufficient, lack | to be without, with gen. | later to need, with gen.

❶ act.
🄰 to abandon, leave with acc. Il. 2.396, al. Hes. Sc. 12, al. etc.; τὸν μὲν λίπε θυμός the vital breath left him (= he died) Il. 4.470; Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον … χερσὶν ὑπὸ Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο that the best of the Myrmidons has left the light of the sun at the hands of the Trojans Il. 18.11; τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες (the son) whom you left at home Od. 13.403 | λ. βίον to lose oneʼs life, to die: φασ’ Ὀρέστην … βίον λελοιπόθ’ it is said that Orestes is dead Soph. El. 1444 | λ. βίον ὑπό τινος to be killed by s.o.: ὑπὸ τῶν γεννηθέντων λιπεῖν τὸν βίον to be killed by oneʼs children Plat. Leg. 872e | to abandon, neglect, omit: λεῖπε δὲ νεκρόν abandon the corpse Il. 17.13; οὐκ ἄν … τὸ δὲ ἔργον αὖθι λίποιεν (those oxen) would not leave their work unfinished there Hes. Op. 440; λιπεῖν (τὴν) τάξιν to desert Plat. Ap. 29a, Symp. 179a etc.; ἔλιπε τὴν μαρτυρίαν he failed to appear as witness Demosth. 49.19; ἔλιπεν … τὸν ὅρκον he refused to take the oath Demosth. 59.60; ἔλιπες τὴν φοράν you omitted to pay the tribute Xen. Cyr. 3.1.34 | analog. λίπον ἰοὶ ὀιστεύοντα ἄνακτα the lord who was shooting the arrows was running low on them Od. 22.119 ‖ to leave (behind oneself), usu. of the dying Il. 2.106, al. etc.; λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισιν you would have left glory behind in your house Aeschl. Ch. 348; ἐμοὶ λιπὼν ἀνίας καὶ γόους διοίχεται he departs, leaving me pain and lamentations Soph. Ai. 973; ἐὰν δὲ ἄρρενας … μὴ λείπῃ if he does not leave male children behind Plat. Leg. 923e ‖ to leave alone, allow to exist, spare τινα s.o. Plat. Rp. 567b etc.; οὐδὲ τοὺς παῖδας λείπει he does not even spare the children Hdt. 4.69.3; κατακαύσας … τὰς κώμας παντελῶς καὶ οἰκίαν οὐδεμίαν λιπών having completely burned the villages, without leaving a single house standing Xen. An. 7.4.1 ‖ math. to lose by subtraction, be diminished by τι sthg. Ap.¹ 3.12 etc.

🄱 intrans. to be missing, go away: ψυχὴ δὲ λέλοιπεν his soul went away Od. 14.134 (oth. trans. sc. ὀστέα it abandoned the bones); νῦν δ’ ἤδη πάντα λέλοιπεν everything is already gone Od. 14.213 (oth. trans. sc. ἐμέ has abandoned me); λείπουσι δὲ καὶ ῥέουσι κατὰ τὴν ἡλικίαν αἱ ἐκ τῆς κεφαλῆς (sc. τρίχες) καὶ μάλιστα καὶ πρῶται with age, it is the hairs of the head that disappear and fall first and foremost Aristot. H.A. 518a 24; ἔστ’ ἄν … ὁ κιττὸς μὴ λείπῃ as long as the ivy lasts Long. 3.11.2 | analog. τὸν δέ γε λιπόντα προαιρείσθωσαν αἱ τέτταρες φυλαί let the four tribes elect a substitute for the one who is missing Plat. Leg. 759e ‖ to be insufficient, be lacking, be missing Soph. El. 514 Eur. H.F. 133 etc.; λείπει μὲν οὐδ’ ἃ πρόσθεν ᾔδεμεν τὸ μὴ οὐ βαρύστον’ εἶναι what we knew earlier does not fail to be painful Soph. O.T. 1232; οὔποτ’ ἔρις λείψει κατ’ ἀνθρώπων πόλεις discord will never cease in the cities of men Eur. Hel. 1157; ἤρετο τί λείπει τῶν ἐπιτηδείων αὐταῖς he asked what necessities they were missing Pol. 10.18.7; ἔτι ἕν σοι λείπει you are still missing one thing NT Luke 18.22; subst. ptc. τὰ λείποντα shortcomings NT Titus 1.5 | with gen. παντὸς μὲν οὖν λείπει it is quite otherwise, far from it Plat. Leg. 728a; λείπει τοῦ μὴ συνάπτειν αὐτῷ (the chain of the Alps) almost joins it (the Adriatic sea) Pol. 2.14.6 | often with num. τούτων κεφάλαιον πάντων γίγνεται μικροῦ λείποντος πέντε καὶ δέκα τάλαντα the sum of all that is slightly inferior to (lit. lacking little) fifteen talents Lys. 19.43; συνέβαινε γὰρ εἶναι τὸν κοσμόπολιν οὐ πολὺ λεῖπον τῶν ἐνενήκοντ’ ἐτῶν a case occurred in which the magistrate was not far from ninety years old Pol. 12.16.13; τριήρεις μὲν ἐπλήρωσαν πέντε λειπούσας τῶν ἑκατὸν εἴκοσι they equipped one hundred and fifteen triremes (lit. five short of one hundred twenty triremes) Diod. 13.14.4 ‖ gramm. to be lacking, be omitted Ap.⁷ Con. 247.10, al. | to be incomplete, of phrases Ap.⁷ Adv. 160.2, al. ‖ math. λείποντα εἴδη negative terms Dioph. 1 (p. 12.19), al. ‖ astr. to disappear, become invisible: σελήνη λείπουσα new moon Plot. 2.3.5

❷ mid. to leave (behind oneself), in aor^t. mid. with acc. Hdt. 1.186.1, al. etc.; μνημόσυνα δὲ ἐλίπετο … ἀνδριάντας λιθίνους he left stone statues as reminders Hdt. 2.110.1; οὓς ἐμαυτῷ μόνους ἐλιπόμην διαδόχους (sons) whom alone I have left as my successors Plut. Aem. 36.7

❸ pass. and mid. intrans.
🄰 to be abandoned, be left behind, remain Il. 2.700, al. etc. (common); αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ but I remained, grieving in my heart Od. 13.286; οἱ δ’ οἶοι λείπονται ἐπὶ πρώτῃσι θύρῃσι they remained alone on the threshold Od. 22.250 | analog. ὑστέρῳ ποδὶ ἐλειπόμεσθα as we slowed our steps, we were left behind Eur. Hip. 1244 | with gen. λείπετ’ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν he remained a spearʼs cast behind glorious Menelaos Il. 23.529; οὗτος γὰρ οὐκ ἔφη λείψεσθαι βασιλέος indeed, he denied that he would have abandoned the king Hdt. 8.113.2; ἕρποντι φωνεῖς, ἢ λελειμμένῳ λόγων; do you speak to the one who is arriving, or to the one who has not understood your words? Soph. Ai. 543; τοῦ κήρυκος μὴ λείπεσθαι to follow the herald Thuc. 1.131.1; τοὺς προϊόντας τοῦ καιροῦ ἢ λειπομένους those who are in advance or late (lit. who remain behind the opportune moment) Xen. Cyr. 6.3.29 | with prep. πῶς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο … αὖθι λιποίμην οἶος; how could I remain here alone without you? Il. 9.437 (cf. 445); οὐκ ἠρέσκετο … λειπομένου Μαρδονίου ἀπὸ βασιλέος he was not happy that the King had left Mardonios in Greece Hdt. 9.66.1 ‖ to be inferior with dat. μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ; do you think we were inferior (in number) in this battle? Aeschl. Pers. 344; πλήθει μὲν ἐλείποντο they were inferior in number Xen. Hel. 7.4.24; λείπονται Ῥωμαῖοι μάχῃ μεγάλῃ the Romans are defeated in a great battle Pol. 5.101.6; abs. ἤδη δὲ λελειμμένος already beaten VT 2Macc. 4.45 | with gen. καμήλους ταχυτῆτι οὐ λειπομένας ἵππων camels not inferior to horses in speed Hdt. 7.86.2; ξύνεσιν οὐδενὸς λειπόμενος inferior to none in intelligence Thuc. 6.72.2; ταῦτα … οὐδὲν ἐμοῦ λείπει γιγνώσκων you are by no means inferior to me in your knowledge of these things Xen. Oec. 18.5 ‖ to remain, be left Il. 10.253 Thuc. 3.11.3 etc.; ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά what will remain to me, above all, are horrible pains Il. 24.742; λείπεται ἀθάνατον κλέος an immortal glory remains Bacchyl. Epin. 13.64; τὰ δὲ λείψεται ἄλγεα λυγρὰ θνητοῖς ἀνθρώποισι horrible pains will remain for mortals Hes. Op. 200; ὀλιγέων γάρ σφι ἡμερέων λείπεται σιτία for he has only a few daysʼ supply of food left Hdt. 9.45.2; λείπεται δὲ ἐνυπνίων τε πέρι καὶ νόσων there remains to deal with dreams and diseases Plat. Theaet. 157e | analog. to be a survivor, live through: πολλοὶ δὲ λίποντο many remained alive Od. 4.495; ναῶν δὲ ταγοὶ τῶν λελειμμένων the commanders of the surviving ships Aeschl. Pers. 480; στρατόν … τὸν λελειμμένον δορός the army left over from the combat, i.e. the survivors Aeschl. Ag. 517; μούνη τοῦ οἴκου λελειμμένη the sole survivor of the house Hdt. 3.1.3; ἡττηθέντων δὲ αὐτῶν οὐδεὶς ἂν λειφθείη if they had been defeated, none of them would have survived Xen. An. 3.1.2 ‖ math. to be subtracted Ptol.⁴ Alm. 10.7 | geom. to be less than, of a figure Archim. ConSph. 21

🄱 to be insufficient, be lacking: λείπομαι γὰρ ἐν τῷ μὴ δύνασθαι μήδ’ ὁρᾶν for I am lacking in strength and in sight Soph. O.C. 495; ἐν μηδενὶ λειπόμενοι without lacking anything NT Jas. 1.4 | to be lacking with gen. Soph. Tr. 937, al. etc.; κτεάνων θ’ ἅμα λειφθεὶς καὶ φίλων having been left bereft of possessions and friends Pind. I. 2.11; γνώμας λειπομένα σοφᾶς bereft of a wise opinion Soph. El. 474; αὐτὴ δ’ ἄπαις ᾖ καὶ λελειμμένη τέκνων she is sterile and without hope of offspring Eur. Ion 680 | later to need with gen. Ap.⁷ Synt. 289.28

● other pres. λιμπάνω (see) ‖ aor^t. imper. λίπε | ptc. λιπών ‖ aor. mid. 3. sg. athem. ἔλειπτο Ap. 1.45 ‖ ppf. 3. sg. λελοίπει Theocr. 1.139 Plut. Ant. 18.8, epic mid. pass. 3. sg. λέλειπτο ‖ epic aor. pass. 3. pl. ἔλειφθεν.

λείπω, (vgl. auch λιμπάνω), fut. λείψω, aor. ἔλιπον, λιπεῖν, – ἔλειψα nur bei Sp., vgl. Lobeck zu Phryn. 713 ; B.A. 106 aus Arist. zitiert, – perf. λέλοιπα, λέλειμμαι, ἔλειπτο, Ap.Rh. 1.45 ; fut. pass. λελείψομαι, Il. 24.742 ; aor. ἐλείφθην (linquo), (λίπεν für ἐλίπησαν stand sonst Il. 16.507, Bekker richtig λίπον);
lassen, zurücklassen ; οὐδέ τι λεῖπε βαθείης ἔκτοσθεν αὐλῆς Od. 9.337, παιδὶ τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες 13.403 ; bes. von Sterbenden, hinterlassen, Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπε πολύαρνι Θυέστῃ (σκῆπτρον) Il. 2.107, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ λεῖπε 5.157 ; so bei folgdn Dichtern, παῖδα ὀρφανόν Soph. Aj. 638 ; u. in Prosa, ἐὰν ἄρρενας μὴ λείπῃ Plat. Legg. XI.923e ; θυγατέρας 924e u. sonst ; – verlassen, ἐπειδὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν Il. 1.235, ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα 9.447 ; u. so Pind. λιπὼν νᾶσον, P. 4.7 ; Tragg., πῶς πατρῷα δώματα λιπεῖν ἔτλητε Aesch. Suppl. 322 ; λεῖφʼ ἕδρανα 832 ; τὴν αὑτοῦ φύσιν Soph. Phil. 891 ; in Prosa häufig ; – bes. von Sterbenden, λείπειν φάος ἠελίοιο, Il. 18.11, u. umgekehrt, τὸν δʼ ἔλιπε ψυχή, τὸν μὲν λίπε θυμός, 4.470, 5.696 ; u. so Tragg., βίον λελοιπώς Soph. El. 1435 ; ἐν ἁλὶ κύμασί τε λέλοιπε βίοτον Eur. Hel. 226 ; ὑπό τινος, d.i. von Einem getötet werden, Plat. Legg. IX.872e. – Auch von Dingen, τὸν οὔποτε κύματα λείπει Il. 2.396. – Im Stich lassen, in der Gefahr verlassen, Il. 16.368 ; φυγῇ τὴν πόλιν Plat. Legg. VI.770e ; τὴν τάξιν Apol. 29a ; u. so Dem. u. A. – Aehnl. τὴν μαρτυρίαν, d.i. das Zeugnis nicht ablegen, welches man hat ablegen wollen, Dem. 49.19 ; ἔλιπε τὸν ὅρκον καὶ οὐκ ὤμοσεν 59.60. – Aus Vrbdgn wie λίπον ἰοὶ ἄνακτα, Od. 22.119, die Pfeile verließen den König, d.i. sie gingen ihm aus, singen an ihm zu fehlen, wie deficere, entwickelt sich die intr. Bdtg fehlen, οὔ τί πω ἔλιπεν ἐκ τοῦδʼ οἴκου πολύπονος αἰκία Soph. El. 505, u. ähnlich λείπει μὲν οὐδʼ ἃ πρόσθεν ᾔδεμεν τὸ μὴ οὐ βαρύστονʼ εἶναι, es fehlt Nichts daran, daß es nicht seufzerreich ist, O.R. 1232 ; vgl. βραχὺ λείπει τοῦ μὴ συνάπτειν αὐτῷ, Pol. 2.14.6, 10.17.12 ; aus Hom. rechnet man hierher ψυχὴ λέλοιπε, πάντα λέλοιπε, das Leben, Alles ist dahin, Od. 14.134, 213, wo man aber dem sonstigen Gebrauche Homers gemäß besser ὀστέα, με, ergänzt ; τὸ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων Eur. Herc.Fur. 133 ; οὔποτʼ ἔρις λείψει κατʼ ἀνθρώπων πόλεις Hel. 1157 ; τὸν λιπόντα προαιρείσθωσαν αἱ τέτταρες φυλαὶ ὅθεν ἂν ἐκλίπῃ Plat. Legg. VI.759e, vgl. V.728a ; öfter bei Pol. τὸ λεῖπον, das Fehlende, 4.38.9, τὰ λείποντα τοῦ βίου ἀναπληροῦν, 13.2.2 ; συνέβαινεν αὐτὸν οὐ πολὺ λείπειν τῶν ἐννενήκοντα ἐτῶν 12.16.13 ; μικρῷ λείπουσιν ἑπτακοσίοις σκάφεσιν ἐναυμάχησαν, mit beinahe siebenhundert Schiffen, woran nur wenig fehlte, wie sonst δεῖν konstruiert wird ; Sp.
Pass. λείπομαι, zurück gelassen werden, zurückbleiben, übrigbleiben, οἱ δʼ οἶοι λείπονται ἐπὶ πρώτῃσι θύρῃσι Od. 22.250, τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται, ist noch übrig, Il. 10.453, εἴ τί τοι ἔγχος ἐνὶ κλισίῃσι λέλειπται 13.256, ἐμοὶ δὲ μάλιστα λελείψεται ἄλγεα λυγρά 24.742, wird übrig bleiben ; so Eur. Or. 1039 ; Xen. An. 2.4.5 ; auch λείψομαι, Plat. Charm. 176b ; aber λειφθήσομαι, eigtl. pass., Soph. Phil. 1071 ; so auch aor. med., αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ, ich blieb zurück ; bes. nach Jem. Tode hinterbleiben, Hom., der es auch mit κατόπισθε u. μετόπισθε vrbdt, Il. 3.160, 22.334, Od. 9.45, wie Plat. Rep. II.363d γένος κατόπισθε λείπεσθαι τοῦ ὁσίου sagt ; στρατὸν δέχεσθαι τὸν λελειμμένον δορός Aesch. Ag. 503 ; σοῦ λελειμμένη, von dir verlassen, ohne dich, Soph. Ant. 544 ; ἐμοὶ γὰρ οὐδʼ ὃ πᾶσι λείπεται βροτοῖς, ξύνεστιν ἐλπίς Eur. Troad. 676 ; κτεάνων λειφθεὶς καὶ φίλων Pind. I. 2.11, ohne Freunde ; in Prosa, αὐτόνομοι ἐλείφθημεν, wir blieben frei, Thuc. 3.11 ; ἡττηθέντων δὲ αὐτῶν οὐδεὶς ἂν λειφθείη, keiner dürfte wohl übrig bleiben, d.i. mit dem Leben davonkommen, Xen. An. 3.1.2 ; mehr medial zu fassen ἐλείποντο τῶν στρατιωτῶν οἱ διεφθαρμένοι ὑπὸ τῆς χιόνος τοὺς ὀφθαλμούς, sie blieben zurück, 4.5.12 ; οἱ λειπόμενοι, die Hinterbliebenen, Plat. Menex. 246c ; λείπεται περί τινος, es bleibt übrig, davon zu reden, Theaet. 157e ; so bes. häufig S.Emp. λείπεται (ἄρα, οὖν) λέγειν. – Bes. im Wettlaufe, Wettfahren zurückbleiben, Il. 23.407, 409, Od. 8.125 ; τινός, hinter Jem. im Laufe zurückbleiben, Il. 23.523 ; λελειμμένος οἰῶν, hinter den Schafen zurückgeblieben, Od. 9.448 ; λείπετο Μενελάου δουρὸς ἐρωήν, er blieb hinter Menelaus eine Speerwurfsweite zurück, Il. 23.529 ; eben so ἐς δίσκουρα λέλειπτο ib. 523 ; auch ἀπό τινος λείπεσθαι, fern von ihm, getrennt von Einem bleiben, Il. 9.437, 445, wie Soph. λείπου μηδὲ σὺ – ἀπʼ οἴκων, Tr. 1265 ; vgl. Hermesianax bei Ath. XIII.597f ; Her. 9.66 u. öfter ; auch von einer Unternehmung fern bleiben, sich davon ausschließen, keinen Teil daran nehmen, 7.229, 8.44, 9.19 ; κίρκοι πελειῶν οὐ μακρὰν λελειμμένοι, nicht weit hinter ihnen zurückgeblieben, Aesch. Prom. 859 ; ὑστέρῳ ποδὶ ἐλειπόμεσθα Eur. Hipp. 1244, öfter ; εἶπον τοῦ κήρυκος μὴ λείπεσθαι Thuc. 1.131 ; ἕπεσθε, κἂν λειφθῆτε τῷ στίβῳ τῶν ἵππων ἕπεσθε Xen. An. 7.3.43, wenn ihr nicht mitkommen könnt u. zurückbleibt ; – dah. übh. Einem nach stehen, geringer, schwächer sein, unterliegen, μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ ; Aesch. Pers. 336 ; gew. τινός, λείπομαί σου γνώμῃ Eur. Suppl. 904, öfter ; τῶν ὧν τέκνων λείποιτο πρὸς τόξου κρίσιν, er werde von ihnen in der Bogenkunde übertroffen, Soph. Tr. 265 ; auch ἦ πολὺ λέλειψαι τῶν ἐμῶν βουλευμάτων, Eur. Or. 1085 ; ὅκως μὴ λείψομαι τῶν πρότερον γενομένων ἐν τιμῇ τῇδε Her. 7.8.1 ; τὸ ναυτικὸν τὸ ἡμέτερον λεί ψεσθαι τοῦ ἐκείνων 7.48 ; καμήλους ταχυτῆτα οὐ λειπομένους ἵππων 7.86 ; ξύνεσιν οὐδενός Thuc. 6.72 ; δύναμις λειπομένη τῶν νῦν, geringer als, 1.10 ; δεῖ τὰς ἐνθάδε κολάσεις μηδὲν τῶν ἐν αἵδου λείπεσθαι, sie dürfen denen im Hades nicht nachstehen, nicht gelinder sein, Plat. Legg. IX.881b ; πλήθει ἡμῶν λειφθέντες, an Zahl schwächer als wir, Xen. An. 7.7.31 ; Sp., λειπόμενοι μάχῃ Pol. 3.85.8 ; πολύ τι λειπόμενοι κατὰ τὴν ἐμπειρίαν 6.52.8. – Med., bes. aor.2, hinter sich zurücklassen, hinterlassen, οὔκουν τιμωροὺς ἐμοὺς χρῄζω λιπέσθαι Eur. Herc.F. 169 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.955 ; öfter bei Her., μνημόσυνον τόδε ἐλίπετο, er ließ es als ein Andenken an sich zurück, 1.186, 2.136, vgl. 7.24, 2.134, wie μνημόσυνα λιπέσθαι ἐς τὸν ἅπαντα ἀνθρώπων βίον, 6.109. So auch οὓς ἐμαυτῷ ἐλιπόμην διαδόχους Plut. Aem. 36.

λείπω

Fut. λείψω Od. 4.602.

3 sing. λείψει Il. 15.136.

1 pl. λείψετε Il. 13.620.

Infin. λείψειν Il. 18.11.

Aor. ἔλιπον Il. 5.480. λίπον Il. 5.204, Il. 9.447, Il. 11.759.

2 sing. λίπες Il. 10.406.

3 sing. ἔλιπε Il. 2.35, 106 : Od. 14.426. λίπε Il. 1.428, Il. 4.292, Il. 5.696, Il. 10.287, Il. 11.99, Il. 14.225, Il. 18.65, Il. 24.470, etc. : Od. 3.455, Od. 7.79, Od. 12.1, Od. 16.341, Od. 17.254, etc.

3 dual λιπέτην Il. 10.273, Il. 14.284 : Od. 3.485.

1 pl. λίπομεν Od. 4.488.

3 pl. ἔλιπον Il. 24.580. λίπον Il. 2.722, Il. 16.371, 507, Il. 16.535 : Od. 6.317, Od. 10.209, Od. 22.119.

Subj. λίπω Il. 17.91.

3 sing. λίπῃ Il. 16.453 : Od. 11.221.

3 sing. opt. λίποι Il. 5.685 : Od. 7.224, Od. 18.91.

1 pl. λίποιμεν Il. 4.173.

2 pl. λίποιτε β 176.3 λίποιεν Il. 2.160, Il. 17.667.

Imp. λίπε Od. 10.266, Od. 15.199.

3 sing. λιπέτω Od. 3.424.

2 pl. λίπετε Il. 10.443, Il. 19.403.

Pple. λιπών, -όντος Il. 4.181, Il. 5.20, Il. 6.254, Il. 13.250, Il. 14.281, Il. 17.612, etc. : Od. 3.1, Od. 7.65, Od. 11.93, Od. 18.257, Od. 21.90, etc.

Fem. λιποῦσα Il. 3.174, Il. 16.857, Il. 22.363, Il. 24.144 : Od. 18.270.

Acc. λιποῦσαν Od. 19.531.

Infin. λιπεῖν Il. 12.111.

3 sing. pf. λέλοιπε Il. 1.235 : Od. 14.134, 213.

Mid. Aor. λιπόμην Il. 11.693 : Od. 9.316, Od. 13.286, Od. 15.481.

3 sing. λίπετο Il. 16.294, Il. 24.707 : Od. 4.536.

3 pl. (ἐ)λίποντο Il. 12.14 : Od. 4.495, Od. 8.125, Od. 20.67.

3 sing. subj. λιπηται Il. 19.235 : Od. 4.710.

2 dual λίπησθον Il. 23.407.

2 pl. λίπησθε Il. 23.248.

3 pl. λίπωνται Il. 19.230 : Od. 3.354 Opt. λιποίμην Il. 9.437 : Od. 21.116.

3 sing. λίποιτο γ

Infin. λιπέσθαι Il. 5.154, Il. 14.485 : Od. 3.196, Od. 17.187.

Pass. 3 sing. fut. pf. λελείψεται Il. 24.742.

3 sing. pf. λέλειπται Il. 10.253, Il. 13.256, Il. 24.260.

Plupf. λελείμμην Il. 22.334.

3 sing. ἐλέλειπτο Il. 2.700 : Od. 8.475. λέλειπτο Il. 10.256, Il. 13.168, Il. 23.523 : Od. 10.447, Od. 22.200.

Pple. λελειμμένος Od. 9.448.

Nom. pl. masc. λελειμμένοι Il. 24.687.

Infin. λελεῖφθαι Il. 24.256, 494.

(ἀπο-, ἐκπρο-, κατα-, προ-, ὑπο-)

• • 1

    To leave behind, not to take or bring with one : ὣς λίπον [ἵππους] Il. 5.204, τὸ δʼ ἑὸν [φάσγανον] παρὰ νηῒ λέλειπτο Il. 10.256. Cf. Il. 10.443, Il. 12.111, Il. 13.168, Il. 19.339 (had left), Il. 21.17, 496 : Od. 4.602, Od. 9.238, 338, Od. 14.425, 480, Od. 21.90, Od. 22.95.

  • 2

    To leave behind while taking other things or the rest : κὰδ δʼ ἔλιπον δύο φάρεα Il. 24.580 : ἐπὶ πλεῖον ἐλέλειπτο (was left) Od. 8.475. Cf. Od. 13.258.

  • 3

    To leave remaining ; in pass., to remain, be left : τριτάτη ἔτι μοῖρα λέλειπται (is all that is left us for our work (not implying that the whole of it remained)) Il. 10.253. Cf. Il. 13.256, Il. 23.640.

  • 4

    To leave (a person) behind while one departs, to leave, quit, withdraw from (often with specification of the place or state in which the person is left) : τὸν δὲ λίπʼ αὐτοῦ χωόμενον Il. 1.428, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶν Il. 2.722. Cf. Il. 2.35, Il. 4.181 (his corpse), Il. 9.445, Il. 10.273, Il. 18.468, Il. 19.288, Il. 22.213, etc. : ὃν λεῖπε νέον γεγαῶτʼ ἐνὶ οἴκῳ Od. 4.112, οὐδὲ παρὰ νηῒ λέλειπτο (stayed behind) Od. 10.447. Cf. Od. 3.424, Od. 10.209, Od. 11.68, Od. 13.403, Od. 22.200, etc.

    Sim. : κατά κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ λίποιεν Ἑλένην Il. 2.160. Cf. Il. 2.176, Il. 4.173.

  • 5

    To leave, forsake, abandon, leave to one’s own devices or to one’s (or its) fate : ἔνθʼ ἄλοχον ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν Il. 5.480, λίπε λαὸν Ἀχαιϊκόν Il. 15.218. Cf. Il. 3.174, Il. 16.368, Il. 17.13, 535, Il. 19.403, etc.

  • 6

    To leave (a disposed-of foe) without taking further action, let (him) lie : ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον Il. 11.759. Cf. Il. 11.99, Il. 21.201.

  • 7

    Of the life leaving the body : τὸν λίπε θυμός Il. 4.470. Cf. Il. 5.685, 696, Il. 12.386, Il. 16.857, etc. : Od. 3.455, Od. 7.224, Od. 11.221, Od. 12.414, Od. 14.426, Od. 18.91.

    Absol. : ψυχὴ λέλοιπεν Od. 14.134.

  • 8

    To leave, quit, withdraw from (a place) : Ἑλλάδα Il. 9.447. Cf. Il. 14.225, 281, Il. 18.65, Il. 22.137, etc. : ποταμοῖο ῥέεθρα Od. 6.317. Cf. Od. 3.1, Od. 7.79, Od. 8.452, Od. 10.462, Od. 14.301, Od. 19.531, etc.

    Sim. : λιπὼν δίφρον Il. 5.20, λίπε νῆας Il. 11.229, λιπέτην ἅλα Il. 14.284. Cf. Il. 9.194, Il. 15.124, 729, etc. : λιπὼν φάος ἠελίοιο Od. 11.93.

    Of a severed tree : ἐπεὶ πρῶτα τομὴν λέλοιπεν Il. 1.235.

  • 9

    To leave, cease to take part in (the fight) : λιπὼν πόλεμον (quitting the field) Il. 6.254, Il. 14.43. Cf. Il. 13.250.

  • 10

    To let be, leave in peace, cease to vex : σκόπελον οὔ ποτε κύματα λείπει Il. 2.396. Cf. Il. 15.136.

  • 11

    To leave behind one as heir, successor, avenger : ἀοσσητὴρ μετόπισθε λελείμμην Il. 22.334 : μίαν οἴην παῖδα λιπόντα Od. 7.65.

  • 12

    To leave alive; in pass., to be left living, survive (cf. 18.d) : τῶν οὔ τινά φημι λελεῖφθαι Il. 24.256= 494. Cf. Il. 24.260.

  • 13

    To leave as an inheritance or bequest : Ἀτρεὺς θνῄσκων ἔλιπε [σκῆπτρον] θυέστῃ Il. 2.106. Cf. Il. 2.107.

  • 14

    To leave behind one at one’s death in a specified state or condition : κατά με χήρην λείπεις Il. 24.726. Cf. Il. 2.700, Il. 22.483.

  • 15

    To cause (a future of woe) to be another’s lot : πατέρι (i.e. the father of his victims) γόον καὶ κήδεα λεῖπεν Il. 5.157, ἐμοὶ λελείψεται ἄλγεα (will be my lot) Il. 24.742.

  • 16

    To leave behind, outdistance ; in pass., to come behind, be outdistanced by.

    With genit. : λείπετο μενελάου δουρὸς ἐρωήν Il. 23.529. Cf. Il. 23.523 (where the word occurs again without construction) : λελειμμένος οἰῶν Od. 9.448.

    In mid., to let oneself be left behind or outdistanced (see also 18.e) : τίη λείπεσθε; Il. 23.409.

  • 17

    To fail, cease to be available to : ἐπεὶ λίπον ἰοὶ ἄνακτα Od. 22.119.– Intrans., to fail, come to nothing : νῦν ἤδη πάντα λέλοιπεν Od. 14.213.

  • 18

    In aor. mid.

  • • a

      To be left behind while another departs, be left : ὅς κε λίπηται νηυσὶν ἐπʼ Ἀργείων (shall tarry) Il. 19.235, οὐδέ τις αὐτόθι λίπετʼ ἀνήρ Il. 24.707. Cf. Il. 9.437 : λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ Od. 13.286, αὐτοῦ λιπέσθαι (to stay here) Od. 17.187. Cf. Od. 9.316, Od. 21.116.

      Sim. : μηδʼ ἡμῖν πῆμα λίποιτο Il. 3.160.

    • b

      To be left after the occurrence of something in a specified state or condition : ἡμιδαὴς νηῦς λίπετο Il. 16.294 : λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ Od. 15.481. Cf. Od. 20.67.

    • c

      To be left as heir, successor, protector, avenger : υἱὸν οὐ τέκετʼ ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι Il. 5.154, γνωτὸν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι Il. 14.485. Cf. Od. 3.196, 354.

    • d

      To be left living, survive : οἱ μὲν δάμεν, οἱ δὲ λίποντο Il. 12.14. Cf. Il. 11.693, Il. 19.230, Il. 23.248 : οὐδέ τις ἑτάρων λίπετο Od. 4.536. Cf. Od. 4.495.

      Sim. : ἵνα μηδʼ ὄνομʼ αὐτοῦ λίπηται Od. 4.710.

    • e

      To be left behind or outdistanced : οἱ δʼ ἐλίποντο Od. 8.125.

      To let oneself be left behind or outdistanced (see also (16)) : ἵππους Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μηδὲ λίπησθον Il. 23.407.

λείπω (λείποι; λείποντʼ(α): impf. λεῖπε: aor. (ἔ)λῐπον; λῐποι; λῐπών, -όντες; λῐπεῖν: pass. λείπεται: λειπόμενον: aor. λείφθη; λειφθείς.)

• • a leave, abandon τὸν μὲν κνιζομένα λεῖπε χαμαί O. 6.45 ματέρʼ εὐμήλοιο λείποντʼ Ἀρκαδίας (byz.: λιπόντʼ codd.) O. 6.100 κράναν Ὑπερῇδα λιπών P. 4.125 πῶς δὴ λίπον εὐκλέα νᾶσον N. 5.15 οὐκ ἤθελεν λιπὼν πατρίδα μοναρχεῖν Ἄργει Pae. 4.29 pass., μή τινα λειπόμενον τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν P. 4.186 c. gen., “χρήματα χρήματʼ ἀνήρ, ὃς φᾶ κτεάνων θʼ ἅμα λειφθεὶς καὶ φίλων” bereft of I. 2.11 generally, εἰ δὲ μὴ ταχὺ λίποι (sc. θεός σε) O. 1.108 Χαρίτων κελαδεννᾶν μή με λίποι καθαρὸν φέγγος P. 9.90 τὸν μὲν οὐδὲ θανόντʼ ἀοιδαὶ ἔλιπον (κατέλιπον Σ paraphr.: τι λίπον Schr.: ἐπέλιπον Snell) I. 8.56 Παιὰν δὲ μήποτε λείποι Πα. 2. 36, 72, 108. φιλάνορα δʼ οὐκ ἔλιπον βιοτάν (sc. οἱ δελφῖνες) fr. 236. c. acc. & pr. adj./adv., καὶ γὰρ βιατὰς Ἄρης, τραχεῖαν ἄνευθε λιπὼν ἐχγέων ἀκμάν, ἰαίνει καρδίαν P. 1.10 καὶ ῥά μιν χώρας ἀκλάρωτον λίπον, ἁγνὸν θεόν O. 7.59
  • b leave behind, leave alive “χθόνα τοί ποτε καὶ στρατὸν ἀθρόον πέμψαν κεραυνῷ τριόδοντί τε ἐς τὸν βαθὺν Τάρταρον ἐμὰν ματέρα λιπόντες καὶ ὅλον οἶκον εὐερκέα” sc. Zeus and Poseidon Pae. 4.45 pass., λείφθη δὲ Θέρσανδρος O. 2.43 ζωὸν δʼ ἔτι λείπεται αἰῶνος εἴδωλον fr. 131b. 2.
  • c fragg. ]λιπεῖν ὁτʼ[ (Π^pc: λείπειν Π.) Πα. 21. 6. λειπ[ Πα. 13a. 6.
  • d in tmesis. ἀπὸ ψυχὰν λιπὼν (v. ἀπολείπω) P. 3.101

λείπω , ipf. λεῖπ(ε), fut. λείψω, aor. 2 ἔλιπον, λίπον, perf. λέλοιπεν, mid. ipf. λείπετ(ο), aor. 2 λιπόμην, pass. perf. λέλειπται, plup. λελείμμην, fut. perf. λελείψεται, aor. 3 pl. λίπεν: leave, forsake; ἔλιπον ἰοί ἄνακτα, arrows ‘failed’ him, Od. 22.119, cf. Od. 14.213; pass. and aor. mid., be left, remain, survive, Il. 12.14; w. gen., be left behind one, as in running, Il. 23.523, ; λελειμμένος οἰῶν, ‘remaining behind’ the other sheep, Od. 9.448; λίπεν ἅρματʼ ἀνάκτων, ‘had been forsaken by’ their masters, Il. 16.507.

λείπω from Root !λιπ

• • Itrans.,
  • • 1to leave, quit, Hom., etc.
    • 2to leave behind, leave at home, Hom., etc.; esp. of dying men, to leave (as a legacy), Il., etc.:— so in Mid. to leave behind one, as a memorial, Hdt., etc.
    • 3to leave, forsake, abandon, desert, leave in the lurch, Il., etc.; λ. ἐράνους to fail in paying . ., Dem.; so, λ. δασμόν, φοράν Xen.:—conversely, λίπον ἰοὶ ἄνακτα the arrows failed him, Od.
  • IIintr. to be gone, to be wanting, cease, be missing, Lat. deficio, Soph., Eur., etc.
• BPass. to be left, left behind, Hom., etc.
• • • 2to remain, remain over and above, Il., Hdt., etc.
    • 3to remain alive, Od.
  • IIc. gen. to be left without, to be forsaken of, σοῦ λελειμμένη Soph.;— but, λελειμμένος δορός left by the spear, i. e. not slain, Aesch.
  • IIIto be left behind in a race, Il.; λελειμμένος οἰῶν lingering behind the sheep, Od.; ἐς δίσκουρα λέλειπτο he had been left behind as much as a quoitʼs throw, Il.; τοῦ κήρυκος μὴ λείπεσθαι not to be behind the herald, Thuc.
  • • 2to come short of, be inferior, worse, weaker or less than, τινος Hdt., Attic; λέλειψαι τῶν ἐμῶν βουλευμάτων you come short of, understand not my plans, Eur.
    • 3λείπεσθαι ἀπό τινος to keep aloof from one, Il.; λ. βασιλέος or ἀπὸ βασιλέος to desert the king, Hdt.:—absol. to keep aloof, be absent, Il.
    • 4to be wanting or lacking in a thing, ὀδυρμάτων ἐλείπετʼ οὐδέν Soph., etc.