λειρός
λειρ-ός, ά, όν,
- = λειριόεις, of the voice, τέττιξ γλυκεροῖς χείλεσι λειρὰ χέων IG 14.1934f6.
λειρός, von Hesych. ἰσχνός u. ὠχρός erkl., bleich, hager ; aber λειρὰ χέων = λείριος, von der Zikade, Epigr. Zeitschr. für A. W. 1844 p. 1008.
λειρός ², ὁ, der kleine Hase, Hesych.