μετακινέω
μετακινέω, to transpose, shift, remove
Could not find μετακινήσαντα in Logeion dictionaries.
μετακινήσαντα aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle masculine accusative singular of μετακινέω
μετακῑν-έω,
- shift, remove, τινὰ ἐκ τῆς τάξιος Hdt. 9.74; τι IG 5(1).1390.186 (Andania, i B. C.):—Med., go from one place to another, Hdt. 9.51; μεταβάλλον καὶ -ούμενον γίγνεται πᾶν Pl. Lg. 894a:—Pass., Hdt. 1.51, Arist. GC 315b14.
- 2 change, alter, μ. τὴν πάτριον πολιτείαν D. 23.205, cf. X. Lac. 15.1 (Pass.); ῥᾷον ἔθος μετακινῆσαι φύσεως Arist. EN 1152a30; ἡ τομὴ μετεκινήθη the time of cutting was altered, Thphr. HP 4.11.5.
μετα·κινέω-ῶ [ῑ]
1 changer de place, déplacer, acc. Xén. Eq. 7, 6 ; au pass. se déplacer, Hdt. 9, 51 ; Plat. Leg. 894a ; abs. s’éloigner, Hdt. 9, 74 ||
2 changer, bouleverser, Xén. Lac. 15, 1, etc. ; Dém. 688, 26, etc.
1. act. verplaatsen:
2. med. verhuizen; overdr. zich aanpassen:
μετακινέω, [ῑ], vom Platze rücken u. anderswohin bringen, ἵνα μιν οἱ πολέμιοι μετακινῆσαι μὴ δυναίατο, Her. 9.74.
Pass. od. med. sich fortbewegen, Her. 9.51 ; μεταβάλλον καὶ μετακινούμενον γίγνεται τὸ πᾶν, Plat. Legg. X.894a ; Sp., μετακινητέα ἡμῖν καὶ ἡ Οἴτη, Luc. Conv. 5 ; Plut. – Adj. verb. μετακινητός, umzuändern, ὁμολογία, Thuc. 5.21.
Pass. od. med. sich fortbewegen, Her. 9.51 ; μεταβάλλον καὶ μετακινούμενον γίγνεται τὸ πᾶν, Plat. Legg. X.894a ; Sp., μετακινητέα ἡμῖν καὶ ἡ Οἴτη, Luc. Conv. 5 ; Plut. – Adj. verb. μετακινητός, umzuändern, ὁμολογία, Thuc. 5.21.
pasa la mano por tu cara, escupe y pasa tu pulgar desde la nariz hasta la frente
μετακινέω
fut. ήσω
- 1to transpose, shift, remove, Hdt.:— Mid. to go from one place to another, Hdt.
- 2to change, alter, τὴν πολιτείαν Dem.