μετακινέω
μετακινέω, to transpose, shift, remove
Could not find μετακινούμενον in Logeion dictionaries.
μετακινούμενον present middle-passive participle masculine accusative singular, present middle-passive participle neuter nominative singular, present middle-passive participle neuter vocative singular, present middle-passive participle neuter accusative singular of μετακινέω
μετακῑν-έω,
- shift, remove, τινὰ ἐκ τῆς τάξιος Hdt. 9.74; τι IG 5(1).1390.186 (Andania, i B. C.):—Med., go from one place to another, Hdt. 9.51; μεταβάλλον καὶ -ούμενον γίγνεται πᾶν Pl. Lg. 894a:—Pass., Hdt. 1.51, Arist. GC 315b14.
- 2 change, alter, μ. τὴν πάτριον πολιτείαν D. 23.205, cf. X. Lac. 15.1 (Pass.); ῥᾷον ἔθος μετακινῆσαι φύσεως Arist. EN 1152a30; ἡ τομὴ μετεκινήθη the time of cutting was altered, Thphr. HP 4.11.5.
μετα·κινέω-ῶ [ῑ]
1 changer de place, déplacer, acc. Xén. Eq. 7, 6 ; au pass. se déplacer, Hdt. 9, 51 ; Plat. Leg. 894a ; abs. s’éloigner, Hdt. 9, 74 ||
2 changer, bouleverser, Xén. Lac. 15, 1, etc. ; Dém. 688, 26, etc.
1. act. verplaatsen:
2. med. verhuizen; overdr. zich aanpassen:
μετακινέω, [ῑ], vom Platze rücken u. anderswohin bringen, ἵνα μιν οἱ πολέμιοι μετακινῆσαι μὴ δυναίατο, Her. 9.74.
Pass. od. med. sich fortbewegen, Her. 9.51 ; μεταβάλλον καὶ μετακινούμενον γίγνεται τὸ πᾶν, Plat. Legg. X.894a ; Sp., μετακινητέα ἡμῖν καὶ ἡ Οἴτη, Luc. Conv. 5 ; Plut. – Adj. verb. μετακινητός, umzuändern, ὁμολογία, Thuc. 5.21.
Pass. od. med. sich fortbewegen, Her. 9.51 ; μεταβάλλον καὶ μετακινούμενον γίγνεται τὸ πᾶν, Plat. Legg. X.894a ; Sp., μετακινητέα ἡμῖν καὶ ἡ Οἴτη, Luc. Conv. 5 ; Plut. – Adj. verb. μετακινητός, umzuändern, ὁμολογία, Thuc. 5.21.
pasa la mano por tu cara, escupe y pasa tu pulgar desde la nariz hasta la frente
μετακινέω
fut. ήσω
- 1to transpose, shift, remove, Hdt.:— Mid. to go from one place to another, Hdt.
- 2to change, alter, τὴν πολιτείαν Dem.