μιμητός
μιμητός, to be imitated
Could not find μιμητόν in Logeion dictionaries.
μιμητόν Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of μιμητός
μῑμ-ητός, ή, όν,
- to be imitated or copied, X. Mem. 3.10.4, etc.
μιμητός, ή, όν [ῑ] qu’il faut ou qu’on peut imiter, Xén. Mem. 3, 10, 3.
Étym. μιμέομαι.
μιμητός, [ῑ], nachahmungswert, Xen. Mem. 3.10.3.
μιμητός
μῑμητός, ή, όν
μιμέομαι
- to be imitated or copied, Xen.