μινύρομαι
μινύρομαι, to warble
Could not find μινυρομένη in Logeion dictionaries.
μινυρομένη Verb: present middle participle feminine nominative singular, Verb: present middle participle feminine vocative singular of μινύρομαι
μῐνύρ-ομαι [ῡ],
- = μινυρίζω, of the nightingale, warble, S. OC 671 (lyr.); hum a tune, A. Ag. 16; μινυρομένη τι πρὸς ἐμαυτὴν μέλος Ar. Ec. 880.
μινύρομαι (seul. prés.) [ῐῡ] c. μινυρίζω, Eschl. Ag. 16 ; Ar. Eccl. 880 ; en parl. du rossignol, Soph. O.C. 671 ||
➳ Impf. 2 sg. poét. μινύρεο, Call. L. Pall. 119.
μινύρομαι, = μινυρίζω ; Aesch. Ag. 16 ; vgl. κινύρομαι ; ἔνθʼ ἁ λιγεῖα μινύρεται ἀηδών, Soph. O.C. 677 ; μέλος, Ar. Eccl. 880.
μινύρομαι
μῐνύρομαι,
- Dep., = μινυρίζω, of the nightingale, to warble, Soph.: to hum a tune, Aesch.