μινυρίζω
μινυρίζω, to complain in a low tone, to whimper, whine
μῐνυρ-ίζω, mostly pres. and impf.: aor. 1, Plu. Adul. 2.56f: (μινυρός):—
- complain in a low tone, whimper, whine, μή μοι . . παρεζόμενος μινύριζε Il. 5.889; περὶ δὲ δμῳαὶ μινύριζον Od. 4.719.
- 2 sing in a low tone, warble, hum, Ar. Av. 1414, Pl. R. 411a; μ. μέλη Ar. V. 219; opp. λεληκέναι, Arist. HA 618b31; of the voice of the ὑπάετος, ib. 619a3.
μινυρίζω (seul. prés., impf. et ao. réc. ἐμινύρισα) [ῐῠ]
1 murmurer d’une voix plaintive, Il. 5, 889 ; Od. 4, 719 ||
2 p. ext. fredonner, gazouiller, acc. Ar. Vesp. 219, etc. ; Plat. Rsp. 411a ; Plut. M. 56f, etc. ||
➳ Impf. 3 pl. poét. μινύριζον, Od. l. c.
Étym. μινυρός.
1. jammeren.
2. zachtjes zingen.
μινυρίζω, mit leiser Stimme klagen, winseln, wimmern ; Il. 5.889, Od. 4.719 ; μινυρίζοντες μέλη, Ar. Vesp. 919 ; Av. 1414 ; auch in Prosa, Plat. Rep. III.411a ; Plut. Num. 4 u. a.Sp. geradezu für singen, mit dem Nebenbegriff des Schwachen, Schlechten. Bei Arist. H.A. 9.32 neben βοᾶν von einem Adler.
μινυρίζω
To make lament in a low tone, weep softly Od. 4.719.
To whimper, make whimpering complaint, whine Il. 5.889.
μινυρίζω , ipf. μινύριζον: whimper, whine, moan, Il. 5.889 and Od. 4.719.
μινυρίζω
μῐνῠρίζω,
mostly in pres. and imperf.
μινυρός
- to complain in a low tone, to whimper, whine, Hom.: generally, to sing in a low soft tone, to warble, hum, Ar., Plat.